วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการใช้โปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย ที่มีต่ออัตมโนทัศน์ทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างได้แก่นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 30 คน รวมทั้งสิ้น 60 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมายในคาบเรียนวิทยาศาสตร์ และกลุ่มที่ไม่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมายในคาบเรียนวิทยาศาสตร์ ใช้เวลาในการดำเนินกิจกรรม ครั้งละ 60 นาที รวมทั้งสิ้น 12 ครั้ง โดยนักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม ทำแบบวัดอัตมโนทัศน์ทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์และแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษาปีที่ 5 ในระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (One-Way Repeated Measures ANOVA) และการทดสอบค่าทีแบบเป็นอิสระ (Independent t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล นักเรียนกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย มีค่าเฉลี่ยคะแนนอัตมโนทัศน์ทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์ สูงกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับโปรแกรมฝึก การตั้งเป้าหมาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล นักเรียนกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย มีค่าเฉลี่ยคะแนนอัตมโนทัศน์ทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์ สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 3) ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล นักเรียนกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย และนักเรียนที่ไม่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย มีค่าเฉลี่ยคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางวิทยาศาสตร์ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผล นักเรียนกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมฝึกการตั้งเป้าหมาย มีค่าเฉลี่ยคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางวิทยาศาสตร์ สูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05