วิทยานิพนธ์ (วศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการพัฒนาเทคนิคการจองช่องสัญญาณที่สามารถกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณให้กับผู้ใช้บริการที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสมสำหรับระบบสื่อสารที่มีเวลาประวิงการแพร่กระจายครบรอบ (Round-Trip Propagation Delay) ยาวกว่าเวลาประวิงการส่งสัญญาณ (Transmission Delay) โดยเทคนิคการกำหนดลำดับความสำคัญในการเข้าจองช่องสัญญาณที่นำเสนอ แบ่งออกเป็น 9 วิธี คือ เทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ Partial UNI, UNI+MT, UNI+DS+MT, Partial UNI+MT, UNI+MT+MLA, UNI+DS+MT+MLA, Partial UNI+MT+MLA, CFP+MP และ CFP+SRT สมรรถนะของเทคนิคแต่ละเทคนิคที่เสนอถูกประเมินในรูปของจำนวนผู้ใช้บริการทั้งหมดโดยเฉลี่ยที่ประสบความสำเร็จในการจองช่องสัญญาณ เวลาประวิงในการจองช่องสัญญาณสำเร็จ และความสามารถในการควบคุมคุณภาพการให้บริการ ทั้งนี้การประเมินสมรรถนะของเทคนิคที่พัฒนาขึ้นทั้งหมดจะอาศัยการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์เป็นหลัก ผลการวิเคราะห์สมรรถนะของเทคนิคการจองที่นำเสนอ พบว่าในกรณีที่ระบบมีจำนวนผู้ใช้บริการน้อยกว่าจำนวนช่องสัญญาณ กลไกการใช้ใบจองหลายใบ (Multi-Token) จะช่วยเพิ่มจำนวนผู้ใช้บริการทั้งหมดโดยเฉลี่ยที่ประสบความสำเร็จในการจองช่องสัญญาณได้ และเมื่อระบบมีจำนวนผู้ใช้บริการมากกว่าจำนวนช่องสัญญาณ กลไกการใช้การจำกัดการเข้าจอง (Limited access) จะช่วยจำกัดโหลดในการเข้าจองช่องสัญญาณไม่ให้มีค่ามากเกินไปทำให้ระบบมีเสถียรภาพมากขึ้น นอกจากนี้กลไกการใช้การจำกัดการเข้าจองยังช่วยให้การควบคุมคุณภาพการให้บริการทำได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น เมื่อนำเทคนิคการจองที่นำเสนอไปเปรียบเทียบกับเทคนิคที่นำเสนอในอดีต พบว่าเทคนิคการจองช่องสัญญาณแบบ UNI+MT+MLA, UNI+DS+MT+MLA และ Partial UNI+MT+MLA CFP+SRT มีสมรรถนะเหนือกว่าเทคนิคการจองช่องสัญญาณที่มีอยู่เดิมอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อระบบมีจำนวนผู้ใช้บริการทั้งหมดน้อยกว่าจำนวนช่องสัญญาณอยู่มาก