งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิดหลักการและสภาพปัจจุบันของการจัดการศึกษาเชิงความร่วมมือระหว่างหน่วยงานเอกชนกับมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในระดับปริญญาตรี และพัฒนารูปแบบการจัดการการศึกษาเชิงความร่วมมือ พร้อมทั้งเสนอกลไกการจัดตามรูปแบบโดยมีขอบเขตของการวิจัยในสาขาที่เกี่ยวกับเกษตรกรรม อุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยและหน่วยงานเอกชนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างในการสำรวจความคิดเห็นของผู้บริหาร 70 คน มีสถานที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพและปริมณฑลและในจังหวัดที่เป็นฐานทางเศรษฐกิจของแต่ละภูมิภาค ผลการวิจัยสรุปความสำคัญของการเรียนรู้เน้นความร่วมมือในส่วนที่เกี่ยวกับจุดมุ่งหมายของการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและการจัดหลักสูตรที่เน้นประสบการณ์ เพือให้บัณฑิตเป็นแรงงานความรู้ ความร่วมมือด้านการวิจัยระหว่างมหาวิทยาลัยกับภาคธุรกิจเอกชนในลักษณะต่าง ๆ ความร่วมมือด้านจัดหลักสูตรและการเรียนการสอนรวมทั้งสหกิจศึกษา และความร่วมมือด้านบริการวิชาการผู้วิจัยได้นำเสนอ 5 รูปแบบความร่วมมือเป็นแผนภูมิและระบบการสนับสนุนมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในการทำธุรกิจเชิงวิชาการ กลไกการจัดการตามรูปแบบความร่วมมือด้านวิจัย ได้แก่ 1) การกำหนดวาระแห่งชาติหรือยุทธศาสตร์ของรัฐบาล โดยสนับสนุนในการออกพระราชบัญญัติต่าง ๆที่สร้างความเจริญก้าวหน้าและการแข่งขันในด้านเทคโนโลยีและอุตสาหกรรม เพื่อให้เกิดการลงทุนทำวิจัยมากขึ้น 2) การร่วมกลุ่มกันเป็นเครือข่ายของมหาวิทยาลัยให้มีความพร้อมในการทำวิจัย 3) นโยบายจที่ชัดเจนของหน่วยงานสนับสนุนวิจัยระดับชาติ 4) ความเข้าใจบทบาทเสริมของสภาอุตสาหกรรม 5) การมีจิตสำนึกของการมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศเพื่อคืนกำไรให้แก่สังคมและประชาชนของภาคธุรกิจเอกชน 6) การที่มหาวิทยาลัยประชาสัมพันธ์ความเชี่ยวชาญของตนเอง 7) สร้างความตระหนักในการทำบทบาทนักวิจัยให้แก่อาจารย์ 8) การสนับสนุนบทบาทระบบทำงานคู่ของอาจารย์ 9) การเตรียมความพร้อมด้านบุคลากรของภาคธุรกิจอุตสาหกรรม 10) การสร้างองค์กรลิขสิทธิ์ทางเทคโนโลยีของมหาวิทยาลัย 11) การก่อตั้งบริษัทใหม่ของมหาวิทยาลัยร่วมกับเอกชน 12) และการจัดการด้านวัฒนธรรมที่แตกต่างกันระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับภาคอุตสาหกรรม นอกจากนั้นได้เสนอกลไกการจัดการด้านหลักสูตรและการเรียนการสอน รวมทั้งการจัดสหกิจศึกษา และได้เสนอแนะตัวบ่งชี้ความสำเร็จของความร่วมมือ