วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา การรับรู้พฤติกรรมเสี่ยงที่นำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ของวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับอาชีวศึกษา การสุ่มตัวอย่างเลือกโรงเรียน อยู่เขตชั้นนอก ชั้นกลางและชั้นใน เขตกรุงเทพมหานคร จากนั้นสุ่มแต่ละเขต โดยใช้วิธีสุ่มอย่างง่าย ได้ 5 โรงเรียน และเลือกนักเรียนที่ศึกษาอยู่ในระดับปวส.ชั้นปีที่ 1 ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติวิเคราะห์ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเสี่ยงและการรับรู้พฤติกรรมเสี่ยงที่นำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ ผลการศึกษาคุณลักษณะทางประชากรของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ร้อยละ 50.2 เป็นนักเรียนชาย และ ร้อยละ 49.8 เป็นนักเรียนหญิง ส่วนใหญ่อายุ 18-19 ปี และนับถือศาสนาพุทธ สาขาวิชาที่เรียนมีทั้งหมด 17 สาขา แต่จะแตกต่างกันทั้งเพศชาย เพศหญิง และแตกต่างกันในแต่ละโรงเรียน ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคม พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่ (ร้อยละ 67.8) ได้รับค่าใช้จ่ายจากบิดา มารดา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน 3567.25 บาท การศึกษาพฤติกรรมเสี่ยงทั้ง 5 ด้าน คือ การมีคู่รัก/แฟน การใช้สื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การใช้สารเสพติด การไปเที่ยวสถานเริงรมย์ พบว่า นักเรียนร้อยละ 73.5 เคยดื่มแอลกอฮอล์ และ ร้อยละ 43.2 เคยใช้สารเสพติด โดยสารเสพติดที่ใช้ส่วนใหญ่คือ บุหรี่ การมีคู่รัก/แฟน พบว่า ร้อยละ 82.8 เคยมีคู่รัก/แฟน และ ร้อยละ 61.8 เคยมีเพศสัมพันธ์ และมีนักเรียนมากกว่าครึ่งที่เคยใช้สื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ และไปเที่ยวสถานเริงรมย์ การรับรู้พฤติกรรมเสี่ยงที่นำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์พบว่า การดื่มแอลกอฮอล์ การใช้สารเสพติด การใช้สื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ การไปเที่ยวสถานเริงรมย์ และการมีคู่รัก เป็นพฤติกรรมเสี่ยงที่นำไปสู่การมีเพศสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value ≤ .05)