วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านทอผ้าไหมจังหวัดสุรินทร์ โดยมุ่งหวังให้เกิดประโยชน์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดกลุ่มตัวอย่างแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาทำการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ และเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวนกลุ่มตัวอย่างของประชาชนและนักท่องเที่ยวคำนวณโดยใช้สูตรของทาโร่ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เป็นประชาชนจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 200 คน และนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มาทำการท่องเที่ยวในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 200 คน การเก็บข้อมูลการวิจัยของทั้งสองกลุ่มใช้แบบสอบถามโดยการสุ่มแบบสะดวก สำหรับเจ้าหน้าที่ภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวละผู้นำชุมชนในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 8 คนได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงและใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกในการเก็บข้อมูล นำผลที่ได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย และค่าร้อยละ และนำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาจัดกลุ่ม สรุปเป็นความเรียงตามข้อคำถาม ผลการวิจัย พบว่า ประชาชนในท้องถิ่นส่วนใหญ่ต้องการมีส่วนร่วมในการพัฒนาองค์ประกอบการท่องเที่ยวในระดับมากทุกด้านได้แก่ด้านพื้นที่แหล่งท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.17) ด้านกิจกรรมและกระบวนการส่งเสริมจากภาครัฐ (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านการจัดการแหล่งท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.00) ส่วนนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีความต้องการให้หมู่บ้านมีการพัฒนาองค์ประกอบทางการท่องเที่ยวอยู่ในระดับมากเช่นกัน ได้แก่ ด้านการจัดโปรแกรมท่องเที่ยว (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านบริการเสริม (ค่าเฉลี่ย = 4.16) ด้านการคมนาคมเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว(ค่าเฉลี่ย = 4.12) การสัมภาษณ์ก็ได้ผลไปในทิศทางเดียวกันจากการวิจัยสรุปแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวหมู่บ้านทอผ้าไหมจังหวัดสุรินทร์ ได้ดังนี้ ทางจังหวัดควรมีการจัดทำแผนพัฒนาการท่องเที่ยวในระยะสั้น และ แผนระยะยาว หน่วยงานของท้องถิ่นควรมีการทำความเข้าใจกับประชาชนให้เกิดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องและปลูกจิตสำนึกในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติวิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมแก่ประชาชนในท้องถิ่นให้มีส่วนร่วมในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว