วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2551

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสามารถในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุหลังผ่าตัดจอประสาทตาลอก และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ความสามารถในการมองเห็น ภาวะสุขภาพ การสนับสนุนทางสังคม ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง ความเชื่ออำนาจภายใน-ภายนอกตน และความรู้เกี่ยวกับการดูแลตนเอง กับความสามารถในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุหลังผ่าตัดจอประสาทตาลอก กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่มีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปทั้งเพศชายและเพศหญิง ที่มารับบริการรักษาที่คลินิกโรคจอประสาทตา หน่วยตรวจผู้ป่วยนอกในโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นจอประสาทตาลอก ได้รับการรักษาโดยการผ่าตัดมาแล้วไม่เกิน 1 ปี จำนวน 120 ราย โดยวิธีการสุ่มอย่างเป็นระบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบบันทึกความสามารถในการมองเห็น แบบวัดภาวะสุขภาพ แบบประเมินการสนับสนุนทางสังคม แบบวัดความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง แบบวัดความเชื่ออำนาจภายใน-ภายนอกตน แบบประเมินความรู้ในการดูแลตนเองแบบ และประเมินความสามารถในการดูแลตนเอง ผ่านการตรวจสอบความตรงโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และหาความเที่ยงโดยการหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค มีเท่ากับ .67, .65, .88, .66, .85 และ .62 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน โดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุหลังผ่าตัดจอประสาทตาลอก โดยรวมอยู่ในระดับสูง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.55 2. ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง ภาวะสุขภาพ การสนับสนุนทางสังคม และความรู้เกี่ยวกับการดูแลตนเองของผู้สูงอายุหลังผ่าตัดจอประสาทตาลอกมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการดูแลตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .45, .42, 41, .30 ตามลำดับ)