วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะพฤติกรรมการใช้กล้องดิจิทัลคอมแพ็คในการสื่อความหมายด้วยภาพถ่ายของกลุ่มวัยรุ่น และเพื่อวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่มีผลต่อการสื่อความหมายผ่านภาพถ่ายของกลุ่มวัยรุ่นจากกล้องดิจิทัลคอมแพ็ค จากการศึกษาพบว่า พฤติกรรมการใช้กล้องดิจิทัลคอมแพ็คเป็นผลมาจาก การพัฒนาเทคโนโลยีของซึ่ง เปิดโอกาสให้ผู้ใช้สามารถมีอิสระในการถ่ายภาพ และสร้างสรรค์รูปแบบของเนื้อหา และวิธีการถ่ายภาพได้ โดยการถ่ายภาพนั้น กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เน้นการถ่ายภาพตนเอง หรือเรียกว่า Self Portrait มากขึ้น เพื่อเป็นการถ่ายทอดบุคลิกลักษณะ หรือสร้างอัตลักษณ์เชิงบุคคลให้กับตนเอง การถ่ายภาพบุคคล และ การถ่ายภาพด้วยตนเอง (Self-Portrait) สามารถเห็นลักษณะความเปลี่ยนแปลงของเนื้อหามากกว่าการถ่ายภาพประเภทอื่นๆ โดยผู้ใช้สามารถถ่ายภาพด้วยตนเองได้ ผู้ใช้จึงมีอิสระในการถ่ายภาพ ส่งผลให้ลักษณะการถ่ายภาพมีความเปลี่ยนแปลงไป สามารถถ่ายทอดบุคลิกลักษณะตามที่ต้องการ ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการสื่อความหมายผ่านภาพถ่ายของวัยรุ่นนั้น เกิดขึ้นจากปัจจัยด้านการพัฒนาเทคโนโลยีของกล้องสู่ระบบดิจิทัล และปัจจัยด้านความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทางการของเครือข่ายสังคมออนไลน์ เป็นตัวกระตุ้นให้วัยรุ่นเกิดการสื่อความหมายผ่านภาพถ่าย ขณะเดียวกันวัยรุ่นเองก็เกิดความต้องการในการสร้างอัตลักษณ์ของตนเองโดยอาศัยเทคโนโลยีการถ่ายภาพจากกล้องดิจิทัลคอมแพ็ค ในการแสดงออก และถ่ายทอดในลักษณะตัวตน บุคลิกภาพ ไปจนถึงความคิด ผ่านภาพถ่าย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอบนสื่อเครือข่ายสังคมออนไลน์ ที่ถือเป็นมิติของการสื่อสารที่เกิดความหลากหลายในการแสดงออก