วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์การใช้ผังงานสายธารคุณค่า และการประเมินประสิทธิภาพการดำเนินงาน เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาโซ่อุปทานการส่งออกกล้วยไม้ตัดดอกของประเทศไทยไปญี่ปุ่น โดยการสัมภาษณ์ กลุ่มตัวแทนผู้ส่งออกกล้วยไม้ บริษัทตัวแทนขนส่งสินค้าแบบสัมภาษณ์เชิงลึกและจากการจดบันทึกข้อมูลในพื้นที่ที่ศึกษาจริง ผลการวิจัยพบว่าปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นในโซ่อุปทานการส่งออกกล้วยไม้ตัดดอกจากประเทศไทยไปญี่ปุ่นได้แก่ ราคาขายดอกกล้วยไม้ในบางช่วงต่ำ, ผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน, ปัญหาความไม่แน่นอนของสภาพการจราจร, ปัญหาพื้นที่ระวางขนส่งมีไม่เพียงพอ, ปัญหาคุณภาพของดอกกล้วยไม้, ปัญหาสินค้าตกไฟล์ท และจำแนกกิจกรรมได้ทั้งสิ้น 27 กิจกรรม ซึ่งใช้เวลาในกิจกรรมทั้งสิ้น 50.99 ชั่วโมง มีกิจกรรมที่เพิ่มคุณค่า 88.66% กิจกรรมที่ไม่เพิ่มคุณค่า 2.10% และกิจกรรมที่ไม่เพิ่มคุณค่าแต่มีความจำเป็น 9.24% กระบวนการที่ควรปรับปรุงได้แก่ การเก็บรักษาดอกกล้วยไม้รอการขนส่งไปสนามบินและรอดำเนินพิธีการส่งออก การเปรียบเทียบกับประเทศคู่แข่งคือสิงคโปร์/มาเลเซีย พบว่ามีขั้นตอนการปฏิบัติงานที่มีการดำเนินงานที่ดีกว่าไทย ได้แก่ การกำจัดแมลงศัตรูพืช การขนส่งดอกกล้วยไม้ไปสนามบิน การขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช ระยะเวลาการขนส่งดอกกล้วยไม้จากสวนถึงโรงบรรจุหีบห่อ การตรวจสอบคุณภาพของดอกกล้วยไม้ และการคัดคุณภาพและขนาด ผู้วิจัยขอนำเสนอแนวทางในการพัฒนา กำหนดราคาส่งออกดอกกล้วยไม้ให้เป็นมาตรฐานเดียวกันสำหรับการส่งออกตลอดทั้งปี, ลดระยะเวลาการขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช, ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้การสนับสนุนการส่งออกดอกกล้วยไม้โดยจัดพื้นที่ตรวจปล่อยสินค้าสำหรับ Perishable Goods เป็นต้น