วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ปัจจุบันสังคมโลกให้ความสนใจเกี่ยวกับสภาวะแวดล้อมมากขึ้น โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงสภาวะอากาศของโลก หรือ ภาวะโลกร้อน ซึ่งได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ ได้แก่ การเกิดภัยพิบัติธรรมชาติอย่างรุนแรง และระบบนิเวศเกิดการเปลี่ยนแปลง เป็นต้น ซึ่งผลกระทบเหล่านี้เป็นสิ่งที่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในฐานะชุมชนการศึกษาขนาดใหญ่ ได้ให้ความสนใจและเข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยลดสาเหตุหรือปัจจัยที่ส่งผลให้เกิดภาวะโลกร้อน การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเพื่อหาปัจจัยชี้วัดที่นำไปสู่การเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว ในด้านกายภาพของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประกอบด้วยปัจจัยชี้วัดใดบ้าง เพื่อใช้เป็นกรอบในการศึกษา และตรวจสอบประเมินข้อมูลด้านกายภาพของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ว่ามีการดำเนินงานที่อยู่ในกระบวนการเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียวหรือไม่ และมีแนวทางการปรับปรุงภูมิทัศน์ภายใต้แนวคิดมหาวิทยาลัยสีเขียว ในบริบทของมหาวิทยาลัยมหาสารคามอย่างไร ผลจากการศึกษาพบว่า มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีปัจจัยชี้วัดความเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียวในด้านกายภาพ จำนวน 6 ปัจจัย ได้แก่ 1) การใช้พลังงานไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพ 2) การใช้น้ำอย่างมีประสิทธิภาพ 3) การลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 4) โครงสร้างพื้นฐาน 5) ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม 6) พื้นที่สีเขียวเชิงกายภาพ และมหาวิทยาลัยมหาสารคาม มีการดำเนินงานที่อยู่ในกระบวนการเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว เนื่องจากผลการวิเคราะห์และตรวจสอบประเมิน พบว่ามีข้อมูลบางส่วนเป็นไปตามปัจจัยชี้วัดความเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียวในด้านกายภาพทั้ง 6 ปัจจัย โดยสิ่งที่ยังไม่มีการดำเนินงานตามปัจจัยชี้วัด ได้มีการเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงภูมิทัศน์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อให้เป็นไปตามปัจจัยชี้วัด และแนวทางการตรวจสอบประเมินที่ครบถ้วนทั้ง 6 ปัจจัย