วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาขีดความสามารถ (Capability) ในการต่อเรือและซ่อมเรือของกรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ และของอู่เรือเอกชนภายในประเทศ รวมถึงศึกษาสภาวะทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมการต่อเรือและซ่อมเรือของประเทศไทยในปัจจุบัน ได้แก่ ปริมาณความต้องการต่อเรือและซ่อมเรือ ราคาของเรือที่ต่อใหม่ รวมถึงต้นทุนในการต่อและซ่อมเรือ โดยจะนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ความคุ้มค่าในเชิงพาณิชย์ โดยใช้วิธีคำนวณทางเศรษฐศาสตร์การเงิน ด้วยวิธีไม่ทอนค่าเงิน และทอนค่าเงิน และใช้หลักการอนุมัติโครงการที่รัฐบาลกำหนด คือ รายได้ต้องสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ (R>8%) และมีระยะเวลาคืนทุนของโครงการต้องไม่เกิน 35 ปี เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ แบบสอบถามที่ส่งไปยังผู้เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรรมต่อเรือและซ่อมเรือไทย จำนวน 60 ราย ผลการวิจัยพบว่า การคำนวณโดยวิธีไม่ทอนค่าเงิน พบว่า กรณีคิดผลตอบแทนทางเศรษฐศาสตร์และกรณีคิดผลตอบแทนทางการเงิน มีอัตราผลตอบแทนภายในจากการลงทุนมากกว่า 8% ในทุกสภาพการณ์ ระยะเวลาคืนทุนมากที่สุดคือ 17 ปี ส่วนวิธีทอนค่าเงิน พบว่ากรณีคิดผลตอบแทนทางเศรษฐศาสตร์ สภาพการณ์เล็งผลเลิศ จะให้ผลตอบแทนลงทุนภายใน มีค่ามากกว่า 8% และเกือบทุกสภาพการณ์ ให้อัตราส่วนผลได้ต่อทุน ใกล้เคียงหรือมากกว่า 1% มูลค่าปัจจุบันสุทธิมีค่าเป็นบวก ส่วนกรณีคิดผลตอบแทนทางการเงิน ให้ผลต่ำกว่าเล็กน้อยยกเว้นในสภาพการณ์ขีดความสามารถต่ำและต่ำมากที่ให้ค่าค่อนข้างน้อย ซึ่งเราต้องระวังไม่ให้เกิดขึ้นได้ ดังนั้น โครงการพัฒนาอู่เรือนี้จึงมีความคุ้มค่าในเชิงพาณิชย์ ซึ่งสอดคล้องกับความเห็นที่ได้จากแบบสอบถามที่ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับการพัฒนาขีดความสามารถของอู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ กองทัพเรือ ในเชิงพาณิชย์