วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของครูพลศึกษาและนักเรียนเกี่ยวกับปัญหาการเรียนการสอนวิชากรีฑาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถามแบบให้ตรวจคำตอบ มาตราส่วนประเมินค่าและแบบปลายเปิด โดยส่งแบบสอบถามไปยังครูพลศึกษาจำนวน 137 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 685 คน ได้รับแบบสอบถามคืนมาทั้งหมดร้อยละ 91.24 และ 90.94 ตามลำดับ การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูพลศึกษาและนักเรียนโดยใช้ค่า “ ที” แล้วนำเสนอในรูปตาราง ผลการวิจัยพบว่าการเรียนการสอนวิชากรีฑามีปัญหาดังต่อไปนี้ 1. ปัญหาเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ในการเรียนการสอนวิชากรีฑาครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมาก คือ การส่งเสริมให้นักเรียนเป็นผู้เล่นกรีฑาที่ดี การส่งเสริมให้นักเรียนมีน้ำใจนักกีฬา การส่งเสริมให้นักเรียนมีความรับผิดชอบ ส่วนปัญหาเกี่ยวกับการส่งเสริมให้นักเรียนมีทักษะขั้นสูงของกรีฑาครูพลศึกษามีความคิดเห็นว่าอยู่ในระดับมากที่สุดแต่นักเรียนมีความคิดเห็นว่าอยู่ในระดับน้อย 2. ปัญหาเกี่ยวกับวิธีดำเนินการและการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชากรีฑา ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ระดับมาก คือ การประสบความสำเร็จในการฝึกทักษะกรีฑาของนักเรียนในแต่ละคาบเรียน การให้นักเรียนค้นคว้าวิชากรีฑาเพิ่มเติมจากตำราหรือเอกสารต่าง ๆ และจำนวนหรือปริมาณนักเรียนในแต่ละคาบเรียนมีมากเกินไป 3. ปัญหาเกี่ยวกับการเรียนการสอนเนื้อหาวิชากรีฑา 1 ( พ.203) ครูพลศึกษามีความคิดเห็นว่าปัญหาทั้งหมดอยู่ในระดับน้อย ส่วนปัญหาที่นักเรียนมีความคิดเห็นว่าอยู่ในระดับมาก คือ การวิ่ง – การจดเท้า การเตะเท้านำและการทำสปริงเท้าตามในการกระโดดสูงแบบกรรไกรทางตรง การลงสู่พื้นของท่ากระโดดสูงแบบกรรไกรทางตรง และการลงสู้พื้นของท่ากระโดดสูงแบบกรรไกรทางเฉียง 4. ปัญหาเกี่ยวกับการเรียนการสอนเนื้อหาวิชากรีฑา 2 (พ.204) ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมาก คือ การเคลื่อนที่หมุนตัวเพื่อขว้างจักร และทิศทางและมุมของการขว้างจักร 5. ปัญหาเกี่ยวกับอุปกรณ์และสถานทีในการเรียนการสอนวิชากรีฑา ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมากที่สุด คือ สถานที่อาบน้ำชำระล้างร่างกายหลังจากการเรียนการสอนวิชากรีฑา สำหรับปัญหาที่ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่าประสบมาก คือ สถานที่สำหรับเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเพื่อการเรียนการสอนวิชากรีฑา จำนวนรั้วกระโดดที่ใช้ในการเรียนการสอนวิ่งกระโดดข้ามรั้ว จำนวนจักรที่ใช้ในการเรียนการสอนขว้างจักร จำนวนเบาะลดแรงกระแทกในการเรียนการสอนกระโดดสูง และจำนวนที่ยันเท้าสำหรับการเรียนการสอนท่าตั้งต้นในการวิ่ง 6. ปัญหาเกี่ยวกับการวัดและการประเมินผลวิชากรีฑา ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหามาก คือ ความเพียงพอของเวลาที่ใช้ในการทดสอบทักษะ ส่วนปัญหาเกี่ยวกับการวัดและประเมินผลของครูในแต่ละคาบเรียน ครูพลศึกษามีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับน้อยแต่นักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมากที่สุด 7. ปัญหาเกี่ยวกับกิจกรรมเสริมหลักสูตรวิชากรีฑา ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมากที่สุดคือ โอกาสที่ครูพลศึกษาจะจัดนิทรรศการหรือจัดฉายภาพยนตร์เกี่ยวกับกรีฑาเพื่อเป็นการส่งเสริมการเรียนการสอน ส่วนปัญหาที่ครูพลศึกษาและนักเรียนมีความคิดเห็นว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมาก คือ โอกาสที่ครูพลศึกษาจะให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติมในการฝึกทักษะกรีฑาแก่นักเรียนนอกเวลาเรียน โอกาสในการเข้าร่วมแข่งขันกรีฑาภายในและกรีฑาระหว่างโรงเรียน และโอกาสในการฝึกทักษะกรีฑานอกเวลาของนักเรียน จากการทดสอบค่า “ที” ปรากฏว่า ความคิดเห็นของครูพลศึกษาและนักเรียนเกี่ยวกับปัญหาการเรียนการสอนวิชากรีฑาในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ค่าของความคิดเห็นมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ในเรื่องปัญหาเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ในการเรียนการสอนวิชากรีฑา ปัญหาเกี่ยวกับการเรียนการสอนเนื้อหาวิชากรีฑา 2 (พ.204) ปัญหาเกี่ยวกับอุปกรณ์และสถานที่ในการเรียนการสอนวิชากรีฑา และปัญหาเกี่ยวกับการวัดและการประเมินผลวิชากรีฑา