ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู
นักวิจัย : สรรค์ วรอินทร์
คำค้น : -
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : วรรณา ปูรณโชติ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2520
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/25912
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520

การวิจัยนี้มุ่งเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบสุขภาพจิตของครูด้านต่าง ๆ 5 ด้าน คือ ความก้าวร้าว ความต้องการสัมฤทธิผล ความกังวลใจ อารมณ์ และปัญหาการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู กับโรงเรียนที่มีเสียงปกติ และศึกษาตัวแปรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพจิตของครู ซึ่งได้แก่ เพศ อายุ จำนวนปีที่รับราชการ จำนวนปีที่ทำการสอนในโรงเรียน คุณวุฒิ รายได้ และตำแหน่งราชการ ตัวอย่างประชากร คือครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร ที่มีเสียงหนวกหู 2 โรงเรียน และโรงเรียนที่มีเสียงปกติ 2 โรงเรียน โดยใช้วิธีสุ่มแบบแยกประเภท ( Stratified Random Sampling ) แยกตามเพศ ได้จำนวนครูในโรงเรียนแต่ละประเภทเท่า ๆ กัน รวมทั้งสิ้น 110 คน เป็นชาย 40 คน หญิง 70 คน การเก็บข้อมูลใช้แบบสอบที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แบบสอบนี้มีความตรงโดยใช้การตัดสินของผู้ทรงคุณวุฒิ และมีสัมประสิทธิ์ความเที่ยงเท่ากับ .88 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนชนิด 2 ตัวแปร ( p × q Factorial Design Unequal Cell Frequancy ) ประกอบกับวิธีของดันแคน ( Duncan’ s Multiple Range Test ) และหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างตัวแปรต่าง ๆ กับสุขภาพจิตของครูด้านต่าง ๆ ทุกด้าน ผลการวิจัยพบว่าสุขภาพจิตของครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูและโรงเรียนที่มีเสียงปกติ อยู่ในเกณฑ์ดี แต่โรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู และโรงเรียนที่มีเสียงปกติ แตกต่างกันดังต่อไปนี้ ( 1 ) ครูหญิงที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูมีความกังวลใจสูงกว่าครูหญิงในโรงเรียนที่มีเสียงปกติ ( P < .05 ) (2) ครูหญิงที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู มีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูชายในโรงเรียนประเภทเดียวกัน ( P < .05 ) (3) ครูที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู ต่ำกว่า 1 ปี 1 - 5 ปี และสูงกว่า 10 ปีมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่ทำการสอนในโรงเรียนประเภทเดียวกัน 6 – 10 ปี ( P < .05 ) และครูที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงปกติ 6 - 10 ปี มีความต้อการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู 6 - 10 ปี ( P < .01 ) ( 4 ) ครูที่มีวุฒิปริญญาตรีหรือต่ำกว่าในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนประเภทเดียวกัน ( P < .05 ) และครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนที่มีเสียงปกติมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู ( P < .05 ) ( 5 ) ครูที่มีรายได้ 1001 – 2000 บาท, 2001 – 3000 และ 4000 บาท ขึ้นไป มีปัญหาทางอารมณ์สูงกว่าครูที่มีรายได้ 3001 - 4000 บาท ( P < .05 ) ( 6 ) สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างสุขภาพจิตของครูทุกด้าน กับชนิดของโรงเรียน เพศ อายุ จำนวนปีที่รับราชการ จำนวนปีที่ทำการสอนในโรงเรียน คุณวุฒิ รายได้ และตำแหน่งราชการ ไม่มีนัยสำคัญ ( P > .05 )

บรรณานุกรม :
สรรค์ วรอินทร์ . (2520). เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สรรค์ วรอินทร์ . 2520. "เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สรรค์ วรอินทร์ . "เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520. Print.
สรรค์ วรอินทร์ . เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2520.