| ชื่อเรื่อง | : | เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู |
| นักวิจัย | : | สรรค์ วรอินทร์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | วรรณา ปูรณโชติ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2520 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/25912 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520 การวิจัยนี้มุ่งเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบสุขภาพจิตของครูด้านต่าง ๆ 5 ด้าน คือ ความก้าวร้าว ความต้องการสัมฤทธิผล ความกังวลใจ อารมณ์ และปัญหาการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู กับโรงเรียนที่มีเสียงปกติ และศึกษาตัวแปรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพจิตของครู ซึ่งได้แก่ เพศ อายุ จำนวนปีที่รับราชการ จำนวนปีที่ทำการสอนในโรงเรียน คุณวุฒิ รายได้ และตำแหน่งราชการ ตัวอย่างประชากร คือครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในกรุงเทพมหานคร ที่มีเสียงหนวกหู 2 โรงเรียน และโรงเรียนที่มีเสียงปกติ 2 โรงเรียน โดยใช้วิธีสุ่มแบบแยกประเภท ( Stratified Random Sampling ) แยกตามเพศ ได้จำนวนครูในโรงเรียนแต่ละประเภทเท่า ๆ กัน รวมทั้งสิ้น 110 คน เป็นชาย 40 คน หญิง 70 คน การเก็บข้อมูลใช้แบบสอบที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แบบสอบนี้มีความตรงโดยใช้การตัดสินของผู้ทรงคุณวุฒิ และมีสัมประสิทธิ์ความเที่ยงเท่ากับ .88 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนชนิด 2 ตัวแปร ( p × q Factorial Design Unequal Cell Frequancy ) ประกอบกับวิธีของดันแคน ( Duncan’ s Multiple Range Test ) และหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างตัวแปรต่าง ๆ กับสุขภาพจิตของครูด้านต่าง ๆ ทุกด้าน ผลการวิจัยพบว่าสุขภาพจิตของครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูและโรงเรียนที่มีเสียงปกติ อยู่ในเกณฑ์ดี แต่โรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู และโรงเรียนที่มีเสียงปกติ แตกต่างกันดังต่อไปนี้ ( 1 ) ครูหญิงที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูมีความกังวลใจสูงกว่าครูหญิงในโรงเรียนที่มีเสียงปกติ ( P < .05 ) (2) ครูหญิงที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู มีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูชายในโรงเรียนประเภทเดียวกัน ( P < .05 ) (3) ครูที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู ต่ำกว่า 1 ปี 1 - 5 ปี และสูงกว่า 10 ปีมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่ทำการสอนในโรงเรียนประเภทเดียวกัน 6 – 10 ปี ( P < .05 ) และครูที่อยู่ในโรงเรียนที่มีเสียงปกติ 6 - 10 ปี มีความต้อการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู 6 - 10 ปี ( P < .01 ) ( 4 ) ครูที่มีวุฒิปริญญาตรีหรือต่ำกว่าในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหูมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนประเภทเดียวกัน ( P < .05 ) และครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนที่มีเสียงปกติมีความต้องการสัมฤทธิผลสูงกว่าครูที่มีคุณวุฒิสูงกว่าปริญญาตรีในโรงเรียนที่มีเสียงหนวกหู ( P < .05 ) ( 5 ) ครูที่มีรายได้ 1001 – 2000 บาท, 2001 – 3000 และ 4000 บาท ขึ้นไป มีปัญหาทางอารมณ์สูงกว่าครูที่มีรายได้ 3001 - 4000 บาท ( P < .05 ) ( 6 ) สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างสุขภาพจิตของครูทุกด้าน กับชนิดของโรงเรียน เพศ อายุ จำนวนปีที่รับราชการ จำนวนปีที่ทำการสอนในโรงเรียน คุณวุฒิ รายได้ และตำแหน่งราชการ ไม่มีนัยสำคัญ ( P > .05 ) |
| บรรณานุกรม | : |
สรรค์ วรอินทร์ . (2520). เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สรรค์ วรอินทร์ . 2520. "เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สรรค์ วรอินทร์ . "เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520. Print. สรรค์ วรอินทร์ . เสียงหนวกหูกับสุขภาพจิตของครู. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2520.
|
