วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างคำเรียกเสียงกับลักษณะองค์ประกอบของเสียงอันประกอบด้วย ความดังค่อย ช่วงสูงต่ำของเสียง การเปลี่ยนแปลงของเสียงสูงต่ำ ความเร็วช้าและความต่อเนื่องตามความเข้าใจ และตามการรับรู้ของคนไทย โดยการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน กลุ่มตัวอย่างทั้ง 100 คนได้ทำแบบสอบถามแสดงความเข้าใจโดยการเลือกระบุระดับใดระดับหนึ่งจาก 5 ระดับคือ มาก ค่อนข้างมาก ปานกลาง ค่อนข้างน้อย และน้อย ขององค์ประกอบต่างๆ ของเสียง 5 ประเภทคือ เสียงดุดัน เสียงเข้ม เสียงแผ่ว เสียงพึมพำ และเสียงหวาน จากนั้นเข้าทดสอบการรับรู้โดยการฟังเสียงทดสอบของเสียงทั้ง 5 ประเภทข้างต้นที่บันทึกจากนักพากย์อาชีพจำนวน 5 คน แล้วระบุระดับขององค์ประกอบต่างๆ ของเสียงที่ได้ยินลงในกระดาษคำตอบ จากนั้นผู้วิจัยจึงนำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติโดยการเปรียบเทียบค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และแสดงระดับนัยสำคัญโดยวิธีสถิติทดสอบ F ผลการเปรียบเทียบค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของข้อมูลเรื่องความเข้าใจและข้อมูลเรื่องการรับรู้ ปรากฏว่าข้อมูลของความเข้าใจมีการกระจายตัวสูงกว่าข้อมูลของการรับรู้ในทุกองค์ประกอบของเสียงทุกประเภท และการกระจายของข้อมูลทั้งสองส่วนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในเกือบทุกมิติองค์ประกอบของเสียงทุกเสียง ยกเว้นเพียงเรื่องเดียว คือ การเปลี่ยนแปลงของเสียงสูงต่ำของเสียงหวานที่ปรากฏว่าไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงว่าคนไทยสามารถแสดงการรับรู้องค์ประกอบของเสียงเรื่องความดังค่อย ช่วงสูงต่ำของเสียง การเปลี่ยนแปลงของเสียงสูงต่ำ ความเร็วช้าและความต่อเนื่อง ของเสียงทั้ง 5 ประเภทได้ดีกว่าการแสดงความเข้าใจองค์ประกอบต่างๆ ของเสียงเหล่านั้น ยกเว้นเพียงเรื่องการเปลี่ยนแปลงของเสียงสูงต่ำของเสียงหวาน ซึ่งเป็นเสียงที่พบต่อไปว่ามีแนวโน้มทางสถิติที่คนไทยจะแสดงความเข้าใจและการรับรู้ได้ใกล้เคียงกันมากที่สุดในทุกมิติองค์ประกอบของเสียงเมื่อเทียบกับเสียงประเภทอื่น ข้อสังเกตที่เป็นประเด็นสำคัญเกี่ยวกับคำเรียกเสียงและองค์ประกอบของเสียงที่พบเพิ่มเติมคือ ความดังค่อยเป็นองค์ประกอบของเสียงที่คนไทยเสดงความเข้าใจ และรับรู้ได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันมากที่สุด ตามด้วยความเร็วช้าและความต่อเนื่อง ในขณะที่ช่วงสูงต่ำของเสียง และการเปลี่ยนแปลงของเสียงสูงต่ำเป็น องค์ประกอบของเสียงที่คนไทยแสดงความเข้าใจและรับรู้ได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันน้อยที่สุด