วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีรู้จำแบบใหม่ด้วยแบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟทำงานร่วมกับฟัซซีโลจิก สำหรับการรู้จำตัวอักษรลายมือเขียนภาษาไทยจากคำแบบออนไลน์ ในปัจจุบันงานวิจัยทางด้านการรู้จำลายมือเขียนภาษาไทยในปัจจุบันมีแนวโน้มเข้าสู่ 2 วิธีการหลักคือ วิธีทางสถิติ เช่น แบบจำลอง ฮิดเดนมาร์คอฟ โครงข่ายประสาทเทียม เป็นต้น และ วิธีที่อยู่บนพื้นฐานของโครงสร้างและกฎ ขณะที่การรู้จำด้วยแบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟประสบปัญหากับอัตราการรู้จำต่ำในกลุ่มตัวอักษรภาษาไทยที่คล้ายกัน การรู้จำด้วยฟัซซีโลจิกก็ยากที่จะตั้งกฎให้ครอบคลุมรูปแบบลายมือเขียนได้ทั้งหมด กรรมวิธีในงานวิจัยนี้จึงนำเอาข้อดีของทั้งสองแนวทางในการรู้จำมาทำงานร่วมกันเพื่อชดเชยอัตราการรู้จำต่ำในแบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟ และความลำบากในการตั้งกฎจำนวนมาก ผลการทดสอบกระทำบนไมโครคอมพิวเตอร์ที่ใช้หน่วยประมวลผลกลางเป็นเพนเทียมทรีความเร็ว 733 เมกะเฮิรตซ์ และมีหน่วยความจำหลัก 256 เมกะไบต์ การทดสอบระบบกับตัวอักษรตัวเดี่ยวระดับกลางของผู้เขียนอิสระได้อัตราการรู้จำเฉลี่ยร้อยละ 93.1 และทดสอบระบบกับตัวอักษรตัวเดี่ยวระดับบนของผู้เขียนอิสระได้อัตราการรู้จำเฉลี่ยร้อยละ 91.0 โดยใช้เวลาในการคำนวณเฉลี่ย 0.09 วินาทีต่อตัวอักษร