วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการรบกวนซึ่งกันและกันในการเรียนรู้และการจำความหมายคำเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นภาษาต่างประเทศ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนกวิทยาศาสตร์ ปีการศึกษา 2517 จากโรงเรียน วัดบวรนิเวศน์ ซึ่งไม่เคยเรียนทั้งภาษาเยอรมันและฝรั่งเศสมาก่อน จำนวน 120 คน แบ่งออกเป็น 8 กลุ่ม คือกลุ่มทดลอง 4 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 4 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน ในการทดลอง ให้ผู้รับการทดลองในกลุ่มทดลองเรียนรายการคำคู่สัมพันธ์ 2 ชุด คือ ชุดหนึ่งประกอบด้วยคำนามภาษาเยอรมัน สัมพันธ์กับความหมายคำภาษาไทย ส่วนอีกชุดหนึ่งประกอบด้วยคำนามภาษาฝรั่งเศส สัมพันธ์กับความหมายคำภาษาไทย และให้ผู้รับการทดลองในกลุ่มควบคุมเรียนรายการคำเพียงชุดเดียว ด้วยวิธีแบบจำ – สอบ โดยมีสภาพการณ์ในแต่ละกลุ่มแตกต่างกันดังนี้ ในกลุ่มทดลอง กลุ่มที่ 1 เรียนรายการคำภาษาเยอรมัน ต่อด้วยรายการคำภาษาฝรั่งเศสแล้วทดสอบความจำรายการแรก กลุ่มที่ 2 เรียนรายการคำภาษาฝรั่งเศส ต่อด้วยรายการคำภาษาเยอรมันแล้วทดสอบความจำรายแรก กลุ่มที่ 3 เรียนรายการคำภาเยอรมัน ต่อด้วยรายการคำภาษาฝรั่งเศสแล้ทดสอบความจำรายการที่สอง กลุ่มที่ 4 เรียนรายการคำภาษาฝรั่งเศส ต่อด้วยรายการคำภาษาเยอรมัน แล้วทดสอบความจำรายการที่สอง ในกลุ่มควบคุม กลุ่มที่ 1 กลุ่ม 4 เรียนรายการคำภาษาเยอรมันแล้ว ทดสอบความจำ กลุ่มที่ 2 และ 3 เรียนรายการคำภาษาฝรั่งเศสแล้วทดสอบความจำ ผู้รับการทดลองจะได้เรียน รายการคำคู่สัมพันธ์แต่ละชุด ด้วยวิธีจำ - สอบ 15 รอบ โดยใช้เครื่องบันทึกเสียงและบัตรคำช่วยในการเรียน จากนั้น 1 สัปดาห์กำจะถูกทดสอบรายการคำที่ได้เรียน ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แบ่งวิเคราะห์เป็นสองตอนคือ 1. ด้านการเรียน โดยใช้ t- test วิเคราะห์จากจำนวนถึงเกณฑ์กำหนด 2. ด้านการจำ โดยใช้ t - test เคราะห์จากคะแนนคำตอบที่ถูกตอบของผู้รับการทดลอง ผลการวิจัยครั้งนี้มีดังนี้ 1. ในกลุ่มทดลองทั้ง 4 กลุ่ม มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ระหว่างจำนวนครั้งถึงเกณฑ์กำหนดในการเรียนรายการคำชุดที่ 1 กับชุดที่ 2 และความแตกต่างนั้นแสดงให้เห็นว่าไม่มีการรบกวนเกิดขึ้นในการเรียนเรียนรู้ความหมายคำเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นภาษาต่างประเทศ2.มีความแตกต่างระหว่างจำนวนครั้งถึงเกณฑ์กำหนดของกลุ่มทีเรียนภาษาเยอรมันเป็นรายการคำชุดที่ 1กับกลุ่มที่เรียนเป็นรายการคำชุดที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05และไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างจำนวนครั้งถึงเกณฑ์กำหนดของกลุ่มที่เรียนรายการคำเป็นรายการคำชุดที่ 1 กับกลุ่มที่เรียนเป็นรายการคำชุดที่ 2 3. ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างคะแนนคำตอบที่ถูกต้องของกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม ผลการวิเคราะห์แสดงว่าไม่มีทั้งการย้อนรบกวนและการตามรบกวนในการจำความหมายคำเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นภาษาต่างประเทศ