วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอภาพและประเภทการรับรู้ทางตาต่อการสร้างมโนทัศน์วิชาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนโรงเรียนวิมุตยารามพิทยากร กรุงเทพมหานคร ปี การศึกษา 2528 จำนวน 120 คน ซึ่งได้ผ่านการทดสอบ โอเวนเฟลด์ เทสท์ ออฟ ซับ เจทีฟ อิม เพรสชัน เพื่อแบ่งประเภทการรับรู้ทางตาออกเป็นแบบทัศนะและแบบแฮพติคมาอย่างละ 60 คน แต่ละประเภทแบ่งนักเรียนออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 30 คน โดยวิธีสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายจากนั้นนำนักเรียนกลุ่มที่ 1 ของทั้ง 2 ประเภท เข้ารับการทดลองโดยการดูสไลด์ทั้งการเสนอแบบทีละภาพและกลุ่มที่ 2 ของทั้ง 2 ประเภทเข้ารับการทดลองโดยการดูสไลด์ที่มีการเสนอแบบหลายภาพพร้อมกัน เครื่องมือการวิจัยเป็นภาพสไลด์ชุด 12 ชุด แต่ละชุดมี 4 ภาพ เสนอ เสนอมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ 1 มโนทัศน์ รูปแบบการเสนอภาพทั้ง 4 มีสองรูปแบบคือ แบบที่ละภาพและแบบหลายภาพพร้อมกัน กลุ่มที่ดูสไลด์ที่ที่เสนอแบบทีละภาพต่อเนื่องกัน ผู้วิจัยทำการฉายภาพไปยังจอทีละภาพ ภาพละ 7 วินาที จำนวน 4 ภาพ เมื่อดูจบแล้วจะมีสไลด์คำถามปรากฏบนจอเป็นเวลา 1 นาที ให้นักเรียนตอบคำถามลงในกระดาษคำตอบที่แจกให้ สำหรับกลุ่มที่มีภาพแบบหลายภาพพร้อมกัน ผู้วิจัยได้ทำการฉายภาพไปยังจอพร้อมกันทีเดียว 4 ภาพ เป็นเวลา 28 วินาที เมื่อดูเสร็จก็มีสไลด์คำถามปรากฏบนจอเป็นเวลา 1 นาที นักเรียนตอบคำถามลงในกระดาษคำตอบที่กำหนดให้ นำข้อมูลที่รวบรวมได้มาวิเคราะห์ค่าสถิติด้วยวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง สรุปผลการวิจัย 1. นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการเสนอภาพ (แบบที่ละภาพ/แบบหลายภาพพร้อมกัน) และประเภทการรับรู้ทางตา (แฮพติค/ทัศนะ) สร้างมโนทัศน์วิชาวิทยาศาสตร์ได้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ.05 2. นักเรียนที่มีการับรู้ทางตาแบบแฮพติค กับนักเรียนที่มีการรับรู้ทางตาแบบทัศนะสร้างมโนทัศน์วิชาวิทยาศาสตร์ได้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ.05 3. นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการเสนอภาพแบบที่ละภาพกับหลายภาพพร้อมกันสร้างมโนทัศน์วิชาวิทยาศาสตร์ได้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05