วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาการดำเนินงานของอาเซียนเกี่ยวกับการส่งเสริมเรื่องความมั่นคงของมนุษย์ โดยมีคำถามในการวิจัยว่าอาเซียนมีบทบาทอย่างไรและเพียงใดในการเสริมสร้างความมั่นคงของมนุษย์ ซึ่งมีขอบเขตการศึกษาเกี่ยวกับการส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ใน 3 ด้าน คือ ความมั่นคงด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสิ่งแวดล้อม โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพ ด้วยการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารต่างๆ เช่น ข้อตกลง แถลงการณ์ร่วม หนังสือ และบทความทางวิชาการ จากนั้นจึงนำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีวิเคราะห์เชิงพรรณนา จากการศึกษาพบว่าการดำเนินงานของอาเซียนมีการให้ความสำคัญกับประชาชน และมีการคำนึงถึงการสร้างความมั่นคงในด้านต่างๆอย่างครอบคลุมมากขึ้น ในด้านเศรษฐกิจนั้น อาเซียนได้มีการจัดทำโครงการเพื่อสร้างงานสร้างรายได้ และขจัดความยากจนให้กับประชาชน ด้านการเมืองมีการจัดตั้งกลไกสิทธิมนุษยชนและส่งเสริมหลักการที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความมั่นคงทางการเมือง ส่วนด้านสิ่งแวดล้อมก็มีการจัดทำกรอบความร่วมมือเพื่อสร้างความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมอย่างครอบคลุม ซึ่งถือเป็นแนวทางที่สอดคล้องกับแนวคิดความมั่นคงของมนุษย์มากขึ้น แต่การดำเนินงานต่างๆของอาเซียนก็ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นและมีข้อจำกัดอีกหลายประการ เช่น การยึดหลักฉันทามติและหลักการไม่แทรกแซงอย่างเคร่งครัด การขาดกลไกที่มีอำนาจบังคับ รวมถึงปัญหาความแตกต่างทางด้านเศรษฐกิจและระบอบการเมืองการปกครองของประเทศสมาชิก อาเซียนจึงต้องมีการปรับปรุงวิธีการดำเนินงานด้วยการลดความเคร่งครัดของหลักการไม่แทรกแซงลง และสร้างกลไกที่มีอำนาจบังคับขึ้นมาเพื่อให้สามารถดำเนินงานด้านการส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ