วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนวิชาการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้องที่มุ่งเน้นการสร้างเสริมความเป็นเอกภาพในการบรรเลงร่วมกันสำหรับนักเปียโน 2) เพื่อศึกษาผลจากการทดลองใช้รูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้วิชาการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้อง ซึ่งจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้นจำนวน 4 แผน 2) แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน 3) แบบประเมินผลสัมฤทธิ์ในการสร้างความเป็นเอกภาพในการบรรเลงของผู้บรรเลงเปียโนประกอบ 4) แบบสัมภาษณ์ความพึงพอใจของผู้ขับร้องเดี่ยวที่เข้าร่วมการทดลอง 5) สมุดรายงานผลการพัฒนาตนเองด้านทักษะด้านการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้อง และ 6) แบบบันทึกหลังสอน กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัยนี้ แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ 1) ผู้บรรเลงเปียโนประกอบ ได้แก่ นิสิตระดับปริญญาตรีระดับชั้นปีที่ 1 วิชาเอกเปียโน สาขาวิชาดนตรีศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 3 คน 2) ผู้ประเมินผล ได้แก่ ผู้ขับร้องเดี่ยวที่ร่วมการทดลอง จำนวน 1 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้อง จำนวน 2 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการขับร้องเดี่ยว จำนวน 2 คน และผู้เชี่ยวชาญด้านการบรรเลงเปียโนประกอบและการขับร้อง จำนวน 1 คน การดำเนินการวิจัยประกอบด้วยการศึกษาจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎีการบรรเลงเปียโนประกอบ และการทำงานร่วมกันเป็นกลุ่มเพื่อนำมาพัฒนาเป็นรูปแบบการสอนการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้องที่มุ่งเน้นความเป็นเอกภาพในการบรรเลงสำหรับนักเปียโน จากนั้นนำรูปแบบดังกล่าวไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่าง โดยมีการวัดผลแบ่งออกเป็น1) การวัดผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียน ซึ่งได้รับการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน 2) การบันทึกผลการเรียนรู้โดยผู้เรียน และบันทึกพฤติกรรมในชั้นเรียนโดยผู้สอน จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและสถิติเชิงบรรยาย คือ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ ผลการวิจัย มีดังนี้ 1) รูปแบบการสอนวิชาการบรรเลงเปียโนประกอบการขับร้องที่มุ่งเน้นการสร้างเสริมความเป็นเอกภาพในการบรรเลงร่วมกันสำหรับนักเปียโน ดังผู้วิจัยพัฒนาขึ้นนี้ สามารถแบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ การเตรียมความพร้อมด้านทฤษฎีและบริบทของเพลง การเตรียมความพร้อมด้านทักษะปฏิบัติของตนเอง การบรรเลงรวม และการประเมินผลงาน ซึ่งประกอบด้วยการจัดชั้นเรียนแบบเดี่ยวและกลุ่ม ที่มีวิธีการสอนแบบอภิปราย การสาธิต และการปฏิบัติทักษะ 2) ผลจากการทดลองใช้รูปแบบการสอน พบว่าผู้เรียนทั้งหมดมีพัฒนาการทางการเรียนที่ดีขึ้น โดยได้คะแนนหลังเรียนมากกว่าคะแนนก่อนเรียน ซึ่งระดับคะแนนเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับการเกิดขึ้นปานกลางถึงมาก (M = 2.82, SD = 0.71; M = 3.71, SD = 0.76)