วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ในโครงการก่อสร้างโครงการหนึ่งๆ นั้นส่วนที่สำคัญที่สุดของการทำงานนั่นก็คือ ขั้นตอนการก่อสร้าง ซึ่งโครงการก่อสร้างโครงการหนึ่งนั้นจะประกอบด้วยฝ่ายต่างๆ ที่มีความสำคัญแตกต่างกันไป ในปัจจุบันการก่อสร้างในโครงการต่างๆ มีการพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ความละเอียดซับซ้อนในตัวงานมีมากขึ้น การว่าจ้างบริษัทที่ปรึกษาควบคุมงานก่อสร้างจึงมีความสำคัญมากขึ้น โดยในส่วนของภาคราชการนั้นจะมีระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. 2535 เป็นตัวกำหนดกรอบของค่าจ้างในการควบคุมงานในโครงการต่างๆ ไว้อย่างค่อนข้างจำกัด นั่นหมายถึงการรับงานในโครงการขนาดเล็กงบประมาณการก่อสร้างน้อย เป็นผลทำให้ได้รับค่าจ้างที่ไม่คุ้มกับการจัดบุคลากรที่มีประสบการณ์สูงในการดำเนินงาน และในทางกลับกันในโครงการขนาดใหญ่งบประมาณก่อสร้างสูงอัตราค่าจ้างจึงสูงขึ้นตามไปด้วย การจัดบุคลากรในการทำงานจึงสามารถดำเนินการได้อย่างเต็มที่และคุ้มกับค่าจ้างที่ได้รับ วัตถุประสงค์ในการศึกษานี้เพื่อศึกษาถึงปัจจัยพื้นฐาน หน้าที่ความรับผิดชอบ รวมถึงคุณวุฒิและประสบการณ์ของบุคลากรผู้ปฏิบัติหน้าที่ในการควบคุมงานก่อสร้างในโครงการภาคราชการ กรณีศึกษา โครงการขนาดพื้นที่ตั้งแต่ 2,000-10,000 ตารางเมตร รวมถึงศึกษาจากโครงการจริงเพื่อวิเคราะห์ความไม่สมดุลกันระหว่างค่าจ้างที่ได้รับกับการปฏิบัติงานจริง โดยมีขั้นตอนในการศึกษาดังนี้ 1. ศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ขั้นตอนการดำเนินโครงการ สรุปผลเพื่อนำข้อมูลไปใช้ 2. รวบรวมข้อมูลจากเอกสารเพื่อเข้าใจระบบโครงสร้าง ข้อมูลขององค์กร และรวบรวมปัจจัยในการบริหารจัดการบุคลากรในโครงการก่อสร้างที่เคยเป็นมาในภาพรวม เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการสร้างแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ 3. เก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนาม โดยใช้แบบสอบถาม และสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างบริษัทและจากโครงการกรณีศึกษา 4. สรุปผลวิเคราะห์ภาคทฤษฎีและการสัมภาษณ์ภาคสนาม มาสรุปผลการศึกษาแนวทางการจัดบุคลากรในการควบคุมงานโครงการก่อสร้าง จากการศึกษาพบว่า ส่วนใหญ่บุคลากรผู้ให้บริการวิชาชีพควคุมการก่อสร้างที่อยู่ประจำโครงการภาคราชการขนาด 2,000-10,000 ตร.ม.จะมีคุณวุฒิระดับปริญญาตรี ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพประเภทภาคี และประสบการณ์การทำงานไม่เกิน 5 ปี โดยในส่วนของบุคลากรผู้มีประสบการณ์สูงจะไม่จัดให้มีการประจำโครงการเนื่องจากค่าบริการวิชาชีพสูง เพื่อควบคุมค่าใช้จ่ายให้สามารถครอบคลุมได้ทั้งโครงการ สรุปได้ว่า บริษัทต่างๆ จะต้องกำหนดบุคลากรตามแนวทางหรือข้อกำหนด (TOR) จากภาคราชการเนื่องจากหากไม่ระบุตามข้อกำหนด อาจจะทำให้ไม่ได้รับการคัดเลือกให้ได้รับงานโครงการนั้นๆ ได้ เพราะฉะนั้นการจัดบุคลากรตาม TOR จึงกำหนดทั้งประสบการณ์และคุณวุฒิสูง ทำให้ค่าจ้างควบคุมงานก่อสร้างไม่สะท้อนความจริงของค่าปฏิบัติวิชาชีพทั้งหมด เนื่องจากบุคลากรประสบการณ์สูงจะมีค่าปฏิบัติวิชาชีพสูงตามไปด้วย การกำหนดบุคลากรจึงต้องมีการศึกษาถึงความเหมาะสมของประสบการณ์ คุณวุฒิ รวมถึงรูปแบบของโครงการ เพื่อลดช่องว่างระหว่างค่าจ้างควบคุมงานก่อสร้างตามที่ทางราชการกำหนด กับค่าบริการวิชาชีพตามมาตรฐานอัตราค่าตอบแทนวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมของสมาคมวิศวกรที่ปรึกษาแห่งประเทศไทยให้แคบลง โดยอาจมีการทำคู่มือกำหนดอัตราค่าจ้างเป็นขั้นบันไดให้เหมาะสมตามลักษณะงานแต่ละประเภท โดยเน้นไปที่งานภาคราชการเพื่อให้องค์กรไม่ประสบกับการขาดทุนและให้ผลงานเป็นไปตามเป้าหมายได้