วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ในประเทศไทยมีการผลิตเกลือสมุทรจากการระเหยของน้ำทะเลมาตั้งแต่สมัยอดีตจนถึงปัจจุบัน โดยกระบวนการผลิตดังกล่าวจะมีปริมาณน้ำทิ้งออกมาเป็นจำนวนมากต่อการผลิตหนึ่งครั้ง น้ำทิ้งดังกล่าวมีถูกเรียกว่า“น้ำขม” เนื่องจากมีปริมาณความเค็มสูงมากคือตั้งแต่ 35 ppt ขึ้นไป ในงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงองค์ประกอบของน้ำขมเหลือทิ้ง เพื่อเก็บกลับคืนแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์กลับมาใช้ประโยชน์ โดยการใช้แร่โดโลไมท์ที่ขนาดอนุภาคต่างๆ กัน คือ 50, 100, 200 และ 325 เมช มาผ่านกระบวนการให้ความร้อนที่อุณหภูมิ 950 องศาเซลเซียส เพื่อคัดเลือกขนาดอนุภาคของแร่โดโลไมท์ ที่มีค่าการสลายตัวของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ใกล้เคียงกับค่าตามทฤษฎีมากที่สุด จากนั้นจึงนำไปทำปฏิกิริยากับน้ำขมเหลือทิ้ง เพื่อเปรียบเทียบลักษณะของตะกอนแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ ที่เกิดจากแมกนีเซียมคลอไรด์สังเคราะห์ โดยพบว่าขนาดอนุภาคของโดโลไมท์ที่ 200 เมช หรือ 74 ไมครอน เหมาะสมที่สุดต่อการสลายตัวของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในแร่โดโลไมท์ และจากการศึกษาถึงลักษณะของตะกอนแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ที่เกิดขึ้น พบว่า ตะกอนแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ที่เกิดจากแมกนีเซียมคลอไรด์สังเคราะห์กับแคลไซน์โดโลไมท์ มีลักษณะของการรวมตัวกันของผลึกแบบปฐมภูมิ ซึ่งมีโครงสร้างเป็นแผ่นบางๆ หรือที่เรียกว่า บรูไซท์ ส่วนตะกอนแมกนีเซียมไฮดรอกไซด์ที่เกิดจากตัวอย่างน้ำขมกับแคลไซน์โดโลไมท์ จะมีลักษณะของการรวมตัวกันของผลึกแบบปฐมภูมิ เช่นเดียวกันแต่โครงสร้างจะเป็นแผ่นบางสลับกับเส้นใย และอยู่กันอย่างหลวมๆ ภายในผลึกมีความเป็นรูพรุนสูง