วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษาทัศนคติของชาวมุสลิมต่อโรคเอดส์ในชุมชนมุสลิมจังหวัดปัตตานี โดยเน้นศึกษาประเด็นการตีตราทางสังคมต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวี กรอบแนวคิดที่ใช้ในการศึกษาวิจัยนี้ประกอบด้วย 3 แนวคิดหลักคือ กรอบแนวคิดว่าด้วยการตีตราทางสังคม กรอบแนวคิดเรื่องความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับโรคเอดส์ และกรอบคิดเรื่องชุมชนและวัฒนธรรมอิสลาม โดยใช้กรอบแนวคิดเหล่านี้ศึกษาและอธิบายปรากฏการณ์การตีตราและการเลือกปฏิบัติต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวี ผลการศึกษาวิจัยพบว่า 1.ความรู้เกี่ยวกับโรคเอดส์ที่ไม่ถูกต้องและอิทธิพลของวัฒนธรรมมุสลิมที่ได้มาจากหลักการศาสนาบางส่วน ซึ่งยังไม่ครอบคลุมรอบด้าน ส่งผลต่อการให้ความหมายต่อโรคเอดส์ที่สะท้อนการตีตรา ผู้ติดเชื้อเอชไอวีถูกมองด้วยความรังเกียจ และเป็นผู้ที่ทำให้เกิดความเสื่อมทรามทางสังคมและศาสนา 2. การปฏิบัติต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวีเป็นไปในลักษณะของการหลีกเลี่ยงการมีปฏิสัมพันธ์และสัมผัสตัวผู้ติดเชื้อ และพูดถึงผู้ติดเชื้อในเชิงกล่าวโทษนินทาที่เชื่อมโยงไปกับพฤติกรรมเบี่ยงเบนซึ่งขัดต่อหลักคำสอนทางศาสนา ระดับการให้ความใกล้ชิดและการรักษาสถานภาพความสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อ ขึ้นอยู่กับสถานะความสัมพันธ์และสาเหตุของการติดเชื้อเป็นหลัก 3. การลดการตีตราบาปด้วยการให้ความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับโรคเอดส์ และนำหลักคำสอนทางศาสนามาปรับใช้ จะเป็นแนวทางในเพิ่มศักยภาพโครงข่ายการให้ความช่วยเหลือทางสังคม ต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวีทั้งในระดับบุคคล สังคม และรัฐ