วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การศึกษาในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของยาผสมระหว่างยาฟลูโอซิโนโลน อะเซทโทไนด์ 0.1%และโคลไทรมาโซล 1%กับยาฟลูโอซิโนโลน อะเซทโทไนด์ 0.1% ในการรักษาผู้ป่วย ไลเคนพลานัสในช่องปากจำนวน 24 ราย โดยผู้ป่วย 12 รายได้รับการรักษาด้วยยาผสมและผู้ป่วยอีก 12 รายได้รับการรักษาด้วยยาฟลูโอซิโนโลนเพียงอย่างเดียว ผู้ป่วยทายาที่บริเวณรอยโรค 3 ครั้งต่อวัน เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ในแต่ละสัปดาห์จะทำการประเมินผลการรักษาจากอาการเจ็บและขนาดของรอยโรคที่เปลี่ยนไป นอกจากนี้ ก่อนและหลังการรักษาด้วยยาทั้ง 2 กลุ่ม จะทำการตรวจเชื้อราบริเวณรอยโรคด้วยวิธีเพาะเชื้อแบบอิมพรินท์ พบว่า อาการเจ็บและขนาดของรอยโรคในผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่มลดลง แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p = 0.718 และ p=0.345 ตามลำดับ) และพบว่าเชื้อราที่บริเวณรอยโรคหลังการรักษาในผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับยาผสมลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.014) ในขณะที่กลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาฟลูโอซิโนโลนเพียงอย่างเดียว ตรวจพบเชื้อราเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.063) สรุปว่ายาผสมระหว่างยาฟลูโอซิโนโลน อะเซทโทไนด์0.1% และโคลไทรมาโซล 1% มีผลในการรักษารอยโรคไลเคนพลานัสในช่องปากไม่แตกต่างกับยาฟลูโอซิโนโลน อะเซทโทไนด์ 0.1% ในช่วงระยะเวลา 4 สัปดาห์และสามารถลดอุบัติการณ์ของเชื้อราที่รอยโรคไลเคนพลานัสระหว่างการรักษาด้วยยาสเตียรอยด์ได้