วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อตรวจสอบอิทธิพลของความขี้อายและการกระตุ้นความรู้สึกวิตกกังวลทางสังคมต่อความจำที่ผิดพลาด ผู้ร่วมการทดลองเป็นนิสิตระดับปริญญาตรี จำนวน 120 คน เพศชาย 44 คน และเพศหญิง 76 คน ได้ทำมาตรวัดความขี้อายและได้รับการจัดประเภทเป็นบุคคลที่มีความขี้อายสูงหรือต่ำ และทำแบบประเมินความรู้สึกก่อนและหลังการได้รับการกระตุ้นความวิตกกังวลทางสังคม ชมคลิปวีดิทัศน์ เล่นเกมและทำแบบวัดความสามารถในการจำ จากนั้นจะเข้าสู่การทดสอบวัดความจำที่ผิดพลาดตามเงื่อนไขที่ได้รับ คะแนนความจำที่ผิดพลาดทั้งเกี่ยวกับคนร้ายและสิ่งแวดล้อมใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามแบบสองทางและการทดสอบความแตกต่างแบบจับคู่ ผลการวิจัยพบว่า 1.ในการให้ระลึกความจำ พบปฏิสัมพันธ์ของความขี้อายและการกระตุ้นความวิตกกังวล ทางสังคมในคะแนนความจำที่ผิดพลาดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยพบว่าบุคคลที่มีความขี้อายสูงเมื่อได้รับการกระตุ้นความวิตกกังวลทางสังคมมีคะแนนความจำที่ผิดพลาดสูงกว่าเมื่อไม่ได้รับการกระตุ้นความวิตกกังวลทางสังคม และบุคคลที่มีความขี้อายต่ำเมื่อได้รับการกระตุ้นความวิตกกังวลทางสังคมมีคะแนนความจำที่ผิดพลาดต่ำกว่าเมื่อไม่ได้รับการกระตุ้นความวิตกกังวลทางสังคม 2.ในการให้ระลึกความจำ บุคคลที่มีความขี้อายสูงเกิดความจำที่ผิดพลาดไม่แตกต่างกับ บุคคลที่มีความขี้อายต่ำ 3.ในการให้ระลึกความจำ บุคคลที่มีความขี้อายสูงเกิดความจำที่ผิดพลาดในรายละเอียด เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมสูงกว่ารายละเอียดเกี่ยวกับคนร้ายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001