วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้นี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ สำหรับเยาวชนในสถานแรกรับ 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ก่อนและหลังการทดลองของเยาวชน ที่ได้รับกิจกรรมเสริมสร้างจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ 3) เพื่อเปรียบเทียบระดับจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมของเยาวชนในสถานแรกรับ ประชากรที่ศึกษาในครั้งนี้คือ เยาวชนในสถานแรกรับเด็กหญิงบ้านธัญญพรจำนวน 249 คน โดยทดลองกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเยาวชนหญิงในสถานแรกรับเด็กหญิงบ้านธัญญพร จังหวัดปทุมธานี จำนวน 30 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองเข้าร่วมกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ และกลุ่มควบคุมไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ โดยกลุ่มทดลองเข้าร่วมกิจกรรมเป็นเวลา 15 ชั่วโมง ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. กิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกเชิงวิพากษ์สำหรับเยาวชนในสถานแรกรับ มีขั้นตอนที่สังเคราะห์ขึ้นจากแนวความคิดของเปาโล แฟรร์และกระบวนการละครเพื่อการพัฒนา 6 ขั้นตอน 2. ผลการทดลองใช้กิจกรรมพบว่า ระดับจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ของกลุ่มทดลองที่เข้าร่วมกิจกรรม มีความแตกต่างกันทั้งก่อนและหลังการเข้าร่วมกิจกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการทดลองใช้กิจกรรมพบว่า ระดับจิตสำนึกเชิงวิพากษ์ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05