วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) วิเคราะห์และเปรียบเทียบมุมมองของผู้เกี่ยวข้องที่มีต่อนโยบายการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ และ (2) วิเคราะห์ผลกระทบของนโยบายการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติที่มีต่อผู้เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 206 คน ครู จำนวน 380 คน ผู้ปกครอง จำนวน 340 คน และนักเรียน จำนวน 424 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามเกี่ยวกับนโยบายการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติที่ได้จากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและการสัมภาษณ์ จำนวน 4 ชุด ได้แก่ แบบสอบถามสำหรับผู้บริหาร ครู ผู้ปกครอง และนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน และสถิติทดสอบค่าเฉลี่ย คือสถิติทดสอบค่าที (t-test) และสถิติทดสอบความแปรปรวน (ANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) โดยภาพรวม ผู้เกี่ยวข้องเห็นว่านโยบายการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติมีความเหมาะสมและมีความคุ้มค่าอยู่ในระดับปานกลาง โดยผู้ปกครองเห็นว่านโยบายฯ มีความเหมาะสมในการนำไปเป็นส่วนหนึ่งสำหรับคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียนชั้นม.1 และม.4 และคัดเลือกนักเรียนชั้นม.6 เข้ามหาวิทยาลัย รวมทั้งเห็นว่านโยบายฯ มีความคุ้มค่ากับการลงทุน มากกว่าผู้บริหารสถานศึกษา ครู และนักเรียน แต่ในด้านประโยชน์และด้านความเหมาะสมในการออกข้อสอบ พบว่า ผู้เกี่ยวข้องเห็นสอดคล้องกันในระดับมาก โดยผู้ปกครองเห็นว่าผลการสอบจะเป็นประโยชน์ให้โรงเรียนรู้จุดบกพร่องและปรับปรุงคุณภาพการเรียนการสอนมากกว่าผู้บริหารสถานศึกษา ครู และนักเรียน และผู้บริหารสถานศึกษาเห็นว่านโยบายฯ นี้ควรมีการออกข้อสอบให้ครบทั้ง 8 กลุ่มสาระวิชามากกว่านักเรียน ครู และผู้ปกครอง (2) หลังจากกำหนดใช้นโยบายฯ พบว่า ผู้บริหารสถานศึกษามีนโยบายที่ส่งเสริมการจัดการศึกษามากขึ้น ครูมีการใส่ใจต่อการปฏิบัติงานมากขึ้น ผู้ปกครองดูแลเอาใจใส่และส่งเสริมสนับสนุนด้านการเรียนของบุตรหลานมากขึ้น และนักเรียนเอาใจใส่ต่อการเรียนมากขึ้น และ (3) ผู้เกี่ยวข้องมีความเห็นสอดคล้องกันว่านโยบายการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติส่งผลกระทบทั่วไปต่อนักเรียน หลังการกำหนดใช้นโยบายฯ นักเรียนมีความเบื่อหน่ายในการเรียน เครียด เหนื่อยล้ากับการเรียน และต้องลงทุนกับการเรียนกวดวิชามากขึ้น