วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือข้าราชการครู จำนวน 357 คน โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถามและแบบสอบถามคุณภาพชีวิตการทำงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ และร้อยละ เก็บข้อมูลโดยการส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ ได้แบบสอบถามที่มีความถูกต้องสมบูรณ์ จำนวน 301 ฉบับ ( ร้อยละ 84.31) ผลการวิจัยมีดังนี้ คุณภาพชีวิตการทำงานด้านค่าตอบแทนที่เพียงพอและยุติธรรมพบว่า เงินเดือนที่ได้รับไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพและมีความเห็นว่าสวัสดิการไม่เหมาะสมกับค่าของความเสี่ยงในชีวิต (ร้อยละ 44.19) ด้านสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพบว่า การรักษาความปลอดภัยครูระหว่างการเดินทางจากบ้านไป-กลับโรงเรียนที่ทำให้รู้สึกมีความปลอดภัยในระหว่างการเดินทางมากที่สุดคือการตรวจเส้นทางก่อนที่ครูจะเดินทางในช่วงเช้าและเย็น (ร้อยละ 65.45) ด้านการพัฒนาสมรรถนะพบว่า ข้าราชการครูต้องการได้รับฝึกอบรมการทำสื่อการสอนและนวัตกรรม (ร้อยละ 71.43) ด้านความก้าวหน้าและความมั่นคงในงานพบว่า ข้าราชการครูไม่แน่ใจว่าการเลื่อนขั้นเงินเดือนในโรงเรียนเป็นไปตามเกณฑ์หรือไม่ (ร้อยละ 46.51) ด้านการบูรณาการทางสังคมในการปฏิบัติงานร่วมกันพบว่า เมื่อเกิดความขัดแย้งกับเพื่อนร่วมงานระหว่างการปฏิบัติงาน ข้าราชการครูจะพยายามประนีประนอมหรือใช้การเจรจาต่อรองเพื่อเป็นการรอมชอมต่อกัน (ร้อยละ 61.46) ด้านระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการปฏิบัติงานพบว่า โรงเรียนไม่มีการจัดทำคู่มือครูหรือหนังสือระเบียบข้อบังคับต่างๆ ให้ครูทุกคน (ร้อยละ 51.16) ด้านความสมดุลระหว่างชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัวพบว่าการปฏิบัติงานมีผลทำให้ข้าราชการครูเกิดความเครียดในการทำงาน (ร้อยละ51.16) ด้านความรับผิดชอบต่อสังคมพบว่า โรงเรียนมีการบริการวิชาการแก่ชุมชน (ร้อยละ 83.39)