วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ข้าวโพด เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างหนึ่งของประเทศไทย อีกทั้งยังปลูกได้ทั่วไปในทุกภาคของประเทศ แต่หลังจากการเก็บเกี่ยวผลผลิต ต้นข้าวโพดประมาณ 6,000-8,000 ต้นต่อไร่ถูกไถกลบหรือเผาทิ้งไปพร้อม ๆ กับพื้นที่เพาะปลูก ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีความต้องการที่จะนำต้นข้าวโพดมาใช้ประโยชน์ในการผลิตเยื่อและกระดาษ โดยการหาสภาวะที่เหมาะสมในการผลิตเยื่อและกระดาษจากต้นข้าวโพด เปรียบเทียบสมบัติของเยื่อและกระดาษที่ผลิตได้จากส่วนต่าง ๆ ของต้นข้าวโพดต่างพันธุ์ (พันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียวและพันธุ์ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์) รวมถึงหาสัดส่วนระหว่างเยื่อจากต้นข้าวโพดกับเยื่อทางการค้าที่เหมาะสมในการปรับปรุงสมบัติด้านความแข็งแรงของกระดาษให้ดีขึ้น สำหรับการผลิตเยื่อจะใช้กระบวนการโซดา ที่มีความเข้มข้นของสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่าง ๆ ทำการต้มเยื่อเป็นเวลา 120 นาที ที่อุณหภูมิ 120 องศาเซลเซียส จากผลการทดลองพบว่า สภาวะในการผลิตเยื่อที่ให้สมบัติด้านความแข็งแรง (ค่าดัชนีความแข็งแรงต่อแรงดึงและค่าดัชนีความแข็งแรงต่อแรงดันทะลุ) ของกระดาษที่ผลิตจากต้นข้าวโพดพันธุ์ข้าวโพดข้าวเหนียวและพันธุ์ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ที่ดีที่สุด คือ สภาวะการต้มเยื่อที่ความเข้มข้นของสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ร้อยละ 15 และ 25 ของน้ำหนักชิ้นไม้แห้ง ตามลำดับ เมื่อทำการปรับปรุงสมบัติต่าง ๆ ของกระดาษที่ผลิตจากเยื่อทางการค้า (เยื่อจากไม้เนื้ออ่อนและเยื่อจากไม้เนื้อแข็ง) โดยการทดแทนด้วยเยื่อที่ผลิตจากต้นข้าวโพดทั้งสองพันธุ์ ในอัตราส่วนร้อยละ 25, 50, 75 และ 100 ของน้ำหนักเยื่อแห้ง พบว่า เยื่อที่ผลิตจากต้นข้าวโพดทั้งสองพันธุ์ สามารถช่วยในการปรับปรุงสมบัติด้านความแข็งแรง (ค่าดัชนีความแข็งแรงต่อแรงดึงและค่าดัชนีความแข็งแรงต่อแรงดันทะลุ) ของกระดาษที่ผลิตจากเยื่อทางการค้าให้ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม ผลที่ได้จากทุกอัตราส่วนไม่มีความแตกต่างกัน และมีสมบัติด้านความแข็งแรงที่ดีกว่ากระดาษควบคุม หรือกระดาษที่ไม่มีการทดแทนด้วยเยื่อที่ผลิตจากต้นข้าวโพด ดังนั้น ต้นข้าวโพดสามารถนำมาใช้ในการผลิตเยื่อและกระดาษได้เป็นอย่างดี