วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ภายใต้กฎความปลอดภัยในการบินตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ผู้โดยสารแต่ละคนสามารถนำของเหลวแต่ละชนิดติดตัวขึ้นเครื่องบินได้ไม่เกิน 100 มิลลิลิตร เพื่อป้องกันมิให้ผู้ก่อการร้ายนำวัตถุไวไฟ สารกัดกร่อนและวัตถุระเบิดขึ้นไปในห้องโดยสาร การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะพัฒนาเทคนิคนิวเคลียร์ที่สามารถจำแนกประเภทของของเหลว ซึ่งบรรจุในภาชนะได้โดยไม่ต้องเปิดขวด ได้ทดลองส่งผ่านรังสีแกมมาพลังงานต่างๆ ได้แก่ 22.1, 25.0 และ 88.0 keV จากต้นกำเนิดแคดเมียม-109 รวมทั้ง 59.6 keV จากต้นกำเนิดอะเมริเซียม-241 ผ่านของเหลวประเภทต่างๆ ที่บรรจุในขวดพลาสติก พบว่า สำหรับขวดที่มีขนาด 600 มิลลิลิตร รังสีแกมมาพลังงาน 22.1 keV ทะลุผ่านแอลกอฮอล์ และน้ำมันเชื้อเพลิงได้มากกว่าน้ำประมาณ 4 และ 8 เท่า ตามลำดับ นอกจากนี้ยังได้ทดสอบกับของเหลวประเภทอื่นๆ ด้วย และพบว่าความไวในการจำแนกประเภทต่ำลง เมื่อพลังงานของรังสีแกมมาสูงขึ้น นอกจากนี้ยังได้ทดลองใช้เทคนิคการกระเจิงกลับของรังสีแกมมา และเทคนิคนิวตรอน ซึ่งพบว่าทั้งสองเทคนิคนี้ไม่เหมาะที่จะใช้ในการแยกประเภทของของเหลว เนื่องจากมีความไวต่ำเกินไป ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่ามีความเป็นไปได้ที่จะออกแบบและสร้างอุปกรณ์ต้นแบบ ที่ใช้เทคนิคการส่งผ่านรังสีแกมมาพลังงานต่ำ ในการตรวจแยกประเภทของของเหลวโดยไม่ต้องเปิดขวด เพื่อความปลอดภัยในการบิน