วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครู และผู้แทนคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของแต่ละโรงเรียน จำนวน 59 โรงเรียน โรงเรียนละ 3 คน รวม 177 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบแบบสอบถามและแบบสอบถามเการบริหารงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ แบบสอบถามปัญหาการบริหารงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1) การวางแผนสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน มีการการสำรวจชุมชนโดยสอบถามข้อมูลจากผู้ปกครองและผู้นำในชุมชน ปัญหาคือ ขาดแคลนงบประมาณ 2) การให้บริการชุมชน ให้บริการด้านอาคาร สถานที่และวัสดุครุภัณฑ์ โดยสนับสนุนให้ชุมชนใช้สถานที่จัดกิจกรรม ปัญหาคือ ขาดวัสดุอุปกรณ์ 3) การรับความช่วยเหลือสนับสนุนจากชุมชน ได้รับความช่วยเหลือในด้านทุนทรัพย์ วัสดุอุปกรณ์และด้านบริการ โดยการเสนอขอความช่วยเหลือจากองค์กรต่างๆในชุมชน ผ่านการจัดทำโครงการ ปัญหาคือ ขาดความร่วมมือในการส่งเสริมวิชาชีพ 4) การเสริมสร้างความสัมพันธ์กับชุมชนและหน่วยงานอื่นๆ ให้การสนับสนุนวัสดุอุปกรณ์และนำนักเรียนไปร่วมกิจกรรมของชุมชน ปัญหาคือ การติดต่อมีขั้นตอนยุ่งยากและล่าช้า ส่วนใหญ่ชุมชนไม่มีเวลาเข้าร่วมกิจกรรม 5) การดำเนินการเกี่ยวกับคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน คณะกรรมการฯ ให้คำปรึกษาในการจัดกิจกรรมต่างๆ ร่วมกำหนดนโยบาย เป้าหมาย และแผนพัฒนาประจำปี ปัญหาคือ คณะกรรมการฯ ขาดความเข้าใจในถึงบทบาทและหน้าที่ของตน และไม่เห็นถึงความสำคัญของการประชุม 6) การจัดตั้งกลุ่ม ชมรม สมาคม หรือมูลนิธิ ส่วนใหญ่ไม่มีการจัดตั้ง แต่โรงเรียนได้รับการสนับสนุนการจัดกิจกรรมจากวัด และองค์การบริหารส่วนตำบลหรือเทศบาล ปัญหาคือ ขาดการจัดตั้งกลุ่ม ชมรม สมาคม หรือมูลนิธิ ผู้ปกครองและประชาชนไม่ให้ความสนใจ 7) การประชาสัมพันธ์ เผยแพร่ข่าวสารผ่านนักเรียนและจัดทำจดหมายข่าวแจ้งความเคลื่อนไหว ปัญหาคือ ไม่ได้รับความสนใจจากชุมชน ขาดแคลนวัสดุ อุปกรณ์ และเครื่องมือในการผลิตสื่อประชาสัมพันธ์