วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1. เพื่อทราบลักษณะแหล่งที่คนงานได้รับข่าวสารเกี่ยวกับงานที่ต้องการท 2. เพื่อทราบแบบแผนพฤติกรรมการแสวงหาข่าวสารเกี่ยวกับงานของคนงาน 3. เพื่อทราบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล กับวิธีการแสวงหาข่าวสารเกี่ยวกับงานของคนงานที่ต้องการไปทำงานในต่างประเทศ 4. เพื่อเปรียบเทียบปริมาณความถูกต้องของข่าวสารเกี่ยวกับงานที่คนงานได้รับจากแหล่งข่าวต่างๆ กัน ในการวิจัยครั้งนี้ ศึกษาเฉพาะคนงานเพศชายที่ได้งานแล้วกำลังรอเดินทางไปทำงานในต่างประเทศ โดยแยกเป็นคนงานที่สมัครกับกรมแรงงานจำนวน 32 คน และคนงานที่สมัครงานกับบริษัทจัดหางานเอกชนจำนวน 153 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์และแบบทดสอบ ผลการวิจัยพบว่า ก. คนงานส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 21-30 ปี จบการศึกษาประถมศึกษาปีที่ 1-4 สมรสแล้ว มีบุตรจำนวน 1-2 คน มีสมาชิกในครัวเรือนจำนวน 5-7 คน อาชีพส่วนใหญ่รับจ้างทั่วไป รายได้น้อยกว่าปีละ 6,000 บาท ข. แหล่งข่าวสารแรกของคนงานส่วนใหญ่เป็นสื่อบุคคลมากกว่าสื่ออื่น รองลงมาคือสื่อมวลชนประเภทหนังสือพิมพ์ สื่อบุคคลเป็นสื่อประเภทที่คนงานติดต่อบ่อยมาก และแม้แหล่งข่าวแรกเกี่ยวกับงานเป็นสื่ออื่นก็ตาม คงงานก็มักจะติดต่อแสวงหาข่าวสารเพิ่มเติมจากสื่อบุคคลด้วย ค. การแสวงหาข่าวสารเรื่องงานมีทั้งลักษณะที่ผ่านแหล่งงานโดยตรงขั้นตอนเดียวและผ่านแหล่งงานหลายแหล่ง ง. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล กับการแสวงหาข่าวสารจากแหล่งข่าวสารต่างๆ พบว่า 1. คนงานที่มีอายุต่างกัน แสวงหาข่าวสารจากแหล่งต่างๆ ไม่ต่างกัน 2. คนงานที่มีการศึกษาต่างกัน แสวงหาข่าวสารจากแหล่งต่างๆ ต่างกัน 3. คงงานที่มีอาชีพเดิมต่างกัน แสวงหาข่าวสารจากแหล่งข่าวสารต่างๆ ต่างกัน 4. คงงานที่มีรายได้เดิมต่างกัน แสวงหาข่าวสารจากแหล่งต่างๆ ต่างกัน 5. คงงานที่มีเหตุจูงใจในการหางานต่างกัน แสวงหาข่าวสารจากแหล่งต่างๆ ต่างกัน จ. คนงานที่เคยหาข่าวสารจากแหล่งข่าวสารที่เป็นทางการ มีความรู้เกี่ยวกับงานในประเทศตะวันออกกลางถูกต้องมากกว่าคนงานที่ไม่เคยหาข่าวสารจากแหล่งข่าวสารที่เป็นทางการ