วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อวิเคราะห์ระดับการรักความเป็นไทยของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 2) เพื่อเปรียบเทียบการรักความเป็นไทย ระหว่างนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบวิเคราะห์วิดีโอคลิปกับนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบปกติ ทั้งก่อนและหลังการทดลอง และ 3) เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างการวัดก่อนการทดลองกับการจัดกิจกรรมทั้งกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบวิเคราะห์วิดีโอคลิปและกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบปกติ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (quasi experiment) แบบสี่กลุ่มของโซโลมอน กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนทั้งหมด 100 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มควบคุมจำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ 25 คน ดำเนินการทดลองทั้งหมด 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดกิจกรรมแบบวิเคราะห์วิดีโอคลิปและแผนการจัดกิจกรรมแบบปกติ 2) วิดีโอคลิปที่นำเสนอเนื้อหาความเป็นไทย ครอบคลุมทั้ง 5 องค์ประกอบ ได้แก่ รักในสถาบันหลักของไทย รักในภาษาไทย รักในกิริยามารยาทไทย รักในประเพณีและศิลปกรรมไทย รักในสินค้าและภูมิปัญญาไทย 3) แบบวัดเชิงสถานการณ์ 4) แบบประเมินพฤติกรรมตนเอง 5) แบบประเมินพฤติกรรมโดยครูประจำชั้น และ 6) แบบทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน วิเคราะห์ระดับการรักความเป็นไทยของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 ใช้สถิติวิเคราะห์ One-way ANCOVA เปรียบเทียบคะแนนการรักความเป็นไทยก่อนการทดลองและหลังการทดลองโดยกำหนดให้เกรดเฉลี่ยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 1 และคะแนนการคิดวิเคราะห์เป็นตัวแปรปรับ (covariate) เมื่อพบความแตกต่างระหว่างกลุ่มตัวอย่าง จึงทำการเปรียบเทียบรายคู่ (post hoc) และใช้วิเคราะห์ Two-way ANCOVA ตรวจสอบปฏิสัมพันธ์ระหว่างการวัดก่อนการทดลองกับรูปแบบการจัดกิจกรรม ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีการรักความเป็นไทยตามทฤษฎี พัฒนาการทางจริยธรรมของโคลเบิร์ก อยู่ในระดับที่ 2 คือ ระดับกฎเกณฑ์สังคม (conventional level) ทั้งก่อนและหลังทดลอง 2. ก่อนการทดลอง ค่าเฉลี่ยคะแนนรักความเป็นไทยของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบวิเคราะห์วิดีโอคลิป กับนักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบปกติ ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 หลังการทดลองค่าเฉลี่ยคะแนนรักความเป็นไทยของนักเรียนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบวิเคราะห์วิดีโอคลิป สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การวัดก่อนการทดลอง