วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษา ความรู้ ทัศนคติ และปัจจัยต่างๆ ที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อนของนักเรียนอาชีวศึกษาในจังหวัดสุพรรณบุรี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ นักเรียนอาชีวศึกษาในจังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 2,000 คนเก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้กลุ่มตัวอย่างกรอกแบบสอบถามด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่าย การวิเคราะห์การถดถอยพหุ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนอาชีวศึกษามีพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อนโดยเฉลี่ยเท่ากับ 15.11 คะแนน จากคะแนนเต็ม 24 คะแนน ผลการวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่ายพบว่า ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ได้แก่ อายุ คะแนนเฉลี่ยสะสม ระดับชั้นปี แหล่งที่ได้รับข่าวสารเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน (เพื่อน ครอบครัว โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ โปสเตอร์ ป้ายโฆษณา) ความกลัวที่เกิดจากผลกระทบปัญหาภาวะโลกร้อน พฤติกรรมของคนในครอบครัวเกี่ยวกับการจัดการสิ่งแวดล้อมในบ้าน การสื่อสารของคนภายในครอบครัวเรื่องภาวะโลกร้อน วิชาเรียนที่เกี่ยวข้องกับภาวะโลกร้อน/ปัญหาสิ่งแวดล้อม การเข้าร่วมกิจกรรม/นิทรรศการด้านสิ่งแวดล้อม ความรู้เกี่ยวกับภาวะโลกร้อน และทัศนคติเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุพบว่ากลุ่มตัวแปรอิสระทั้ง 18 ตัวแปร สามารถอธิบายการแปรผันของพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อนได้ประมาณ 21.5% อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และหลังจากควบคุมตัวแปรอิสระอื่นๆ ทั้งหมดแล้ว พบว่า ทัศนคติเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน พฤติกรรมของคนในครอบครัวเกี่ยวกับการจัดการสิ่งแวดล้อมในบ้าน เขตที่พักอาศัย การเข้าร่วมกิจกรรม/นิทรรศการด้านสิ่งแวดล้อม และการสื่อสารของคนภายในครอบครัวเรื่องภาวะโลกร้อน และผลการศึกษาของนักเรียนที่วัดด้วยคะแนนเฉลี่ยสะสม มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอนพบว่า ทัศนคติเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน สามารถอธิบายการแปรผันของพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลกร้อนได้ดีที่สุดถึง 17.6%