วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อสำรวจปัญหาปัจจุบันในการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในเขตการศึกษา 12 วิธีดำเนินการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม จำนวน 14 ชุด แยกตามประเภทของบุคลากร โดยมีลักษณะคำถามเป็นแบบตรวจสอบปัญหา มาตราส่วนประมาณค่า และคำถามปลายเปิด เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในโรงเรียนมัธยมสังกัดกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ในเขตการศึกษา 12 จำนวน 15 โรงเรียน ยกเว้นโรงเรียนมัธยมแบบประสม บุคลากรที่ใช้เป็นประชากรประกอบด้วย ผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้าสายวิชาที่ดำรงตำแหน่งในหมวดวิชาภาษาไทย หมวดวิชาสังคมศึกษา หมวดวิชาพลานามัย หมวดวิชาวิทยาศาสตร์ หมวดวิชาคณิตศาสตร์ หมวดวิชาภาษาอังกฤษ หมวดวิชาศิลปศึกษา หมวดวิชา หมวดวิชาชีพ อาจารย์ผู้สอนในแต่ละหมวดวิชาดังกล่าว เจ้าหน้าที่ต่างๆ ในโรงเรียนได้แก่ เจ้าหน้าที่แนะแนว เจ้าหน้าที่ทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษา และเจ้าหน้าที่ห้องสมุดผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามไปยังบุคลากร จำนวน 404 ชุด ได้รับคืนและใช้ได้ 380 ชุด คิดเป็นร้อยละ 94.08 ของแบบสอบถามที่ส่งไปทั้งหมด การวิเคราะห์ข้อมูลที่ใช้สัดส่วนความถี่ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัย ข้อมูลที่ได้จากการวิจัย สรุปได้ว่า การประกาศใช้หลักสูตรอย่างกะทันหัน ทำให้เกิดปัญหามากมาย มีปัญหาต่างๆ ดังต่อไปนี้ ในด้านการบริหารหลักสูตร ประสบปัญหาในหลายๆ ด้าน ซึ่งได้แก่ ความขาดแคลนจำนวนบุคลากรที่รับผิดชอบงานด้านต่างๆ ความเพียงพอของหนังสือหลักสูตร และเอกสารชุดคู่มือประกอบหลักสูตร การจัดโปรแกรมการเรียนให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น และความสอดคล้องของหลักสูตรที่มีต่อความต้องการของนักเรียนในด้านการสอนและการประเมินผลมีปัญหาเกี่ยวกับ (1) การเขียนจุดมุ่งหมายเชิงพฤติกรรมของอาจารย์ผู้สอน (2) การปรับเนื้อหาให้เหมาะสมและสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน (3) ความไม่เพียงพอของเวลาในการสอนให้ครบตามหลักสูตรของครู การฝึกปฏิบัติในแต่ละรายวิชา การทำแบบฝึกหัด และการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองของนักเรียน (4) การขาดความรู้พื้นฐานที่เพียงพอก่อให้เกิดปัญหาในการเลือกเรียนในบางหมวดวิชา (5) ความขาดแคลนของหนังสือแบบเรียน หนังสืออ่านประกอบ อุปกรณ์การสอน ปัญหาความไม่เพียงพอของงบประมาณ โดยเฉพาะในวิชาที่ต้องการ วัสดุอุปกรณ์และห้องเรียน ห้องพิเศษ (6) การประเมินผลให้ครบทั้ง 4 ทักษะ ปัญหาที่กล่าวมาข้างต้นเกิดขึ้นในหลายหมวดวิชาแม้จะมีปัญหาคล้ายคลึงกันก็ตาม แต่ละหมวดวิชามีปัญหามากน้อยแตกต่างกันออกไป การสำรวจปัญหาครั้งนี้ได้จัดระดับปัญหาให้เห็นเด่นชัดในแต่ละหมวดวิชาด้วย เจ้าหน้าที่ทั้ง 4 ฝ่าย ซึ่งได้แก่ เจ้าหน้าที่แนะแนว ทะเบียน วัดผลศึกษาและเจ้าหน้าที่ห้องสมุด ประสบปัญหาในระสูงคล้ายคลึงกันในด้านเหล่านี้คือ (1) การขาดแคลนบุคลากรซึ่งทำหน้าที่แต่ละฝ่ายโดยตรงเนื่องจากต้องรับผิดชอบในการสอนด้วย (2) การขาดแคลนอุปกรณ์และสถานที่ในการดำเนินงาน เจ้าหน้าที่แนะแนวประสบปัญหาที่แตกต่างกันออกไป เกี่ยวกับการให้ความร่วมมือของผู้ปกครอง และบุคลากรในโรงเรียนเจ้าหน้าที่ขาดความรู้เกี่ยวกับอาชีพในประเทศไทย และสาขาวิชาต่างๆ ที่เปิดสอนในระดับอุดมศึกษาเพื่อใช้ในการแนะแนว