วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์วิทยานิพนธ์ระดับปริญญามหาบัณทิต สาขาวิชาโสตทัศนศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปีการศึกษา 2506 ถึง 2523 รวมทั้งสิ้น 300 ฉบับ โดยวิเคราะห์ถึงขอบเขตหัวข้อและเนื้อเรื่องวิทยานิพนธ์ซึ่งตามลักษณะการวิจัยทางโสตทัศนศึกษา ประเภทของการวิจัย วิธีการรวบรวมข้อมูล สถิตติที่ใช้ในการวิจัยตัวอย่างประชากร และช่วงปีการศึกษาที่ทำวิทยานิพนธ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบวิเคราะห์วิทยานิพนธ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะต่างๆ ของวิทยานิพนธ์แต่ละเล่ม ข้อมูลที่ได้จากแบบวิเคราะห์ได้นำมาเสนอในรูปของร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลของการวิจัยสรุปได้ว่า หัวข้อวิทยานิพนธ์แบ่งตามลักษณะการวิจัยทางโสตทัศนศึกษาที่ทำกันมากที่สุดคือ การวิจัยเกี่ยวกับการศึกษางานโสตทัศนศึกษาของสถาบันต่างๆ รองลงมาคือการวิจัยเกี่ยวกับชุดการสอน ประเภทของการวิจัยที่นิยมทำกันมากคือ การวิจัยเชิงบรรยายวิธีการรวบรวมข้อมูลนิยมใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัยใช้ค่าเฉลี่ยมากที่สุด ส่วนตัวอย่างประชากรที่นำมาใช้ในการวิจัยคือครูอาจารย์ผู้สอนทุกระดับศึกษา และช่วงปีการศึกษาที่มีผู้ทำวิทยานิพนธ์มากที่สุดคือ ช่วงปีการศึกษา 2518 ถึง 2520 มีจำนวนถึง 78 ฉบับ จำนวนผู้สำเร็จการศึกษาทั้ง 300 คน เป็นชาย 140 คน เป็นหญิง 160 คน และจำนวนหน้าโดยเฉลี่ยของวิทยานิพนธ์คือ 139 หน้า