วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาพฤติกรรมและความสัมพันธ์ของการเปิดรับสื่อมวลชนกับ “ความทันสมัย” ของนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน โดยทำการศึกษาเฉพาะนักศึกษาปริญญาตรี ปีที่ 2 หลักสูตร 2 ปี (2524-2525) วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม พิษณุโลก ซึ่งทำการสุ่มตัวอย่างมาศึกษาเป็นจำนวน 150 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม ส่วนการวิเคราะห์ในเชิงพรรณนาใช้ค่าร้อยละ (Percentage) ในการทดสอบสมมุติฐานหาความสัมพันธ์ใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบพาร์เซียล (Partial Correlation Coefficient) และในการทดสอบสมมุติฐานเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน ใช้การวิเคราะห์ค่าความแปรปรวน (Analysis of Variance) ซึ่งประมวลผลด้วยการใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS ผลการวิจัยที่สำคัญพบว่า 1. นักศึกษาส่วนใหญ่มีการเปิดรับสื่อมวลชนและ “ความทันสมัย” อยู่ในระดับปานกลาง 2. การเปิดรับสื่อมวลชนกับ “ความทันสมัย” ของนักศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กัน 3. การเปิดรับสื่อมวลชนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษามีความสัมพันธ์กันเชิงบวก โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ = 0.14 4. “ความทันสมัย” กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ไม่มีความสัมพันธ์กัน 5. นักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์สูง มีการเปิดรับสื่อมวลชนสูงกว่านักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์ต่ำ 6. นักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์สูง มี “ความทันสมัย” ไม่แตกต่างกับนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในเกณฑ์ต่ำ