วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบการเห็นคุณค่าในตนเองระหว่างนักเรียนระดับประถมศึกษาที่มีการประเมินตนเองและไม่มีการประเมินตนเองด้านพฤติกรรมจริยธรรมและเพื่อศึกษาผลกระทบของการประเมินตนเองที่มีต่อพฤติกรรมการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนประถมศึกษาเป็นการทดลองแบบสี่กลุ่มของโซโลมอน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนประถมศึกษา 4 กลุ่ม เป็นกลุ่มทดลอง 2 กลุ่มและกลุ่มควบคุม 2 กลุ่ม มีนักเรียนกลุ่มละ 36 คน ทดลองใช้เวลา 12 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเองและแบบประเมินตนเองและแผนการจัดกิจกรรมการประเมินตนเองด้านพฤติกรรมจริยธรรม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ตัวแปรแบบ 2 ทางและแบบทางเดียว วิเคราะห์เปรียบเทียบภายหลังใช้วิธีของ Tukey นอกจากนี้ยังได้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของนักเรียนในกลุ่มแบบ 4 กรณี เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของการประเมินตนเองที่มีต่อพฤติกรรมการเห็นคุณค่าในตนเอง ผลการทดลองพบว่า 1.นักเรียนประถมศึกษากลุ่มทดลองทั้ง 2 กลุ่มที่ได้รับการส่งเสริมให้ประเมินตนเองด้านพฤติกรรมจริยธรรมมีคะแนนการเห็นคุณค่าตนเอง สูงกว่านักเรียนกลุ่มที่ไม่ได้ประเมินตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ปฏิสัมพันธ์ระหว่างการวัดก่อนการทดลองกับการประเมินตนเองในด้านการเห็นคุณค่าในตนเองไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงว่าการวัดก่อนการทดลองไม่มีผลต่อการประเมินตนเอง 3.การประเมินตนเองด้านพฤติกรรมจริยธรรมส่งผลต่อพฤติกรรมการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนประถมศึกษา 4 ด้าน ได้แก่ (1)การรับรู้ตนเองตามความจริง (2)ความกระตือรือร้นและความมานะพยายาม (3)การรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น (4)ความยืดหยุ่นและพอใจในความสามารถของตนเอง