ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
นักวิจัย : ปรียา หิรัญประดิษฐ์
คำค้น : การพูด -- การศึกษาและการสอน , การศึกษาขั้นมัธยม
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : อำไพ สุจริตกุล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2520
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/20982
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาสภาพการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในเรื่องเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคของการใช้หลักสูตร ประมวลการสอน และเอกสารประกอบการเรียนการสอนวิชาการใช้ภาษาไทย ตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น ตลอดจนศึกษาในด้านความพอเพียงเกี่ยวกับการใช้อุปกรณ์กิจกรรมที่ใช้ประกอบการเรียนการสอน การวัดผลทักษะพูด และเพื่อเผยแพร่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงการเรียนการสอนพูดไปยังครูภาษาไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้ส่งแบบสอบถามรวม 3 ประเภทไปยังหัวหน้าสายภาษาไทย 12 คน ครูภาษาไทย 30 คนและนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 420 คน ในโรงเรียน 12 แห่ง ที่ได้สุ่มตัวอย่างไว้ข้อมูลจากหัวหน้าสาย ครู และนักเรียนที่ได้รับ นำมาวิเคราะห์คิดเป็นร้อยละ คำนวณหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคำตอบและนำเสนอในรูปของตารางและความเรียง สรุปผลการวิจัย ผลการวิจัย หัวหน้าสาย ครูสอนภาษาไทย และนักเรียนต่างมีความเห็นว่า วิชาทักษะพูดเป็นวิชาที่มีความสำคัญมาก มีประโยชน์ช่วยแก้ไขข้อบกพร่องในการพูด เป็นการฝึกฝนการพูดการใช้ภาษาให้ดีขึ้น และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ ในด้านปัญหาการเรียนการสอนทักษะพูด หัวหน้าสาย ครูและนักเรียนต่างเห็นว่า ความมุ่งหมายและเนื้อหาวิชาที่กำหนดไว้ในหลักสูตรมีความชัดเจนโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนเนื้อหาที่ใช้เรียนตามหลักสูตรของแต่ละหลักสูตรซ้ำหรือคล้ายคลึงกัน ครูใช้วิธีการสอนโดยการสาธิตและให้นักเรียนออกมาฝึกปฏิบัติเป็นบางคน ทำให้ไม่สามารถฝึกนักเรียนได้ทั่วถึงทุกคนและเนื่องจากจำนวนนักเรียนในชั้นมีมากเกินไป ครูสามารถฝึกนักเรียนได้ประมาณเดือนละครั้งเท่านั้น ครูใช้อุปกรณ์มาประกอบการสอนน้อยมาก และมีการวัดผลการพูดของนักเรียนน้อยครั้งและไม่ได้วัดผลทันที ปัญหาที่เกี่ยวกับตัวครูที่สำคัญคือครูไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อมาเป็นครูสอนทักษะพูดโดยเฉพาะ และบางคนไม่มีความรู้เกี่ยวกับการสอนทักษะพูด ข้อเสนอแนะ กระทรวงศึกษา ควรจัดการอบรมหรือให้คำแนะนำแก่ครูสอนภาษาไทยในเรื่องการสอนทักษะพูด โดยสนับสนุนให้ครูหรือศึกษานิเทศก์ผลิตเอกสารให้ความรู้เกี่ยวกับการสอนทักษะพูด สนับสนุนด้านอุปกรณ์ และควรจัดการสอนทักษะพูดให้เป็นวิชาหนึ่งที่สอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยเฉพาะหัวหน้าสายและครูภาษาไทยควรเห็นคุณค่าของการสอนทักษะพูด โดยการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมหาวิธีสอนใหม่ๆ จัดกิจกรรมและนำอุปกรณ์มาใช้ในการสอนทักษะพูด เพื่อให้นักเรียนสนใจและไม่เบื่อหน่าย เนื้อหาในการสอนควรจัดตามลำดับขั้นตอน และพยายามหาเวลาให้นักเรียนมีโอกาสฝึกทักษะพูดให้มากที่สุด นักเรียนควรเห็นคุณค่าและประโยชน์ของการเรียนทักษะพูด พยายามทำกิจกรรมต่างๆ ที่ครูกำหนดและพยายามฝึกฝนแก้ไขข้อบกพร่องของตนเอง เพื่อให้การเรียนการสอนทักษะพูดเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

บรรณานุกรม :
ปรียา หิรัญประดิษฐ์ . (2520). ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียา หิรัญประดิษฐ์ . 2520. "ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียา หิรัญประดิษฐ์ . "ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520. Print.
ปรียา หิรัญประดิษฐ์ . ปัญหาการสอนทักษะพูดในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2520.