วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูที่มีต่อการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 ในโรงเรียนมัธยมศึกษาเขตการศึกษา 9 2. . เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับปัญหาและข้อเสนอแนะในการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตการศึกษา 9 สมมุติฐานของการวิจัย 1. ความคิดเห็นที่มีต่อการบริหารหลักสูตรของผู้บริหารและครูไม่แตกต่างกัน 2. ความคิดเห็นที่มีต่อปัญหาในการบริหารหลักสูตรของผู้บริหารและครูไม่แตกต่างกัน วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยใช้วิธีศึกษาจากเอกสาร สร้างแบบสอบถามซึ่งอาจารย์ที่ปรึกษาและผู้เชี่ยวชาญแนะนำ ตัวอย่างประชาที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียนผู้ช่วยบริหารโรงเรียนฝ่ายวิชาการ หัวหน้าหมวดวิชาและครูผู้สอนในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย เขตการศึกษา 9 จำนวน 528 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้น (stratified random sampling) รวบรวมข้อมูลโดยการใช้ผู้บริหารและครูตอบแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น แบบสอบถามประกอบแบบสำรวจรายการแบบมาตราส่วนประเมินค่า และแบบสอบถามปลายเปิด แล้ววิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบค่าที สรุปการวิจัย 1. โดยส่วนรวมการดำเนินงานบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตการศึกษา 9 อยู่ในระดับปานกลางเมื่อพิจารณาในแต่ละด้านพบว่า การดำเนินงานด้านการจัดแผนการเรียน การจัดตารางสอนและการจัดกิจกรรมนักเรียนอยู่ในระดับมาก ส่วนการดำเนินงานด้านอื่นๆ อยู่ในระดับปานกลาง รายละเอียดของหัวข้อที่ถามเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้การจัดแนะแนว การประเมินผลการเรียน การจัดงบประมาณเพื่อการเรียนการสอนการจัดให้นักเรียนศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง การใช้อาคารสถานที่อย่างมีประสิทธิภาพการนิเทศและติดตามผลการใช้หลักสูตรในโรงเรียน การควบคุมการใช้หลักสูตรการจัดครูเข้าสอน การจัดสอนซ่อมเสริมและการนำทรัพยากรท้องถิ่นมาเป็นปัจจัยประกอบการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานวิชาอาชีพ และวิชาอาชีพ ความคิดเห็นของผู้บริหารและครูที่มีต่อการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตการศึกษา 9 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ปฏิเสธสมมุติฐานที่ 1 2. โดยส่วนร่วม โรงเรียนประสบปัญหาในการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 อยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณาในแต่ละด้านพบว่า โรงเรียนประสบปัญหาอยู่ในระดับมากในด้านการจัดการสอนซ่อมเสริม ส่วนด้านอื่นๆ โรงเรียนประสบปัญหาอยู่ในระดับน้อย เรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้คือ การควบคุมการใช้หลักสูตร การประเมินผลการเรียน การจัดแผนการเรียน การจัดครูเข้าสอนการจัดแนะแนว การจัดกิจกรรมนักเรียน การจัดให้นักศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองการนำทรัพยากรท้องถิ่นมาเป็นปัจจัยประกอบการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานวิชาอาชีพและวิชาชีพ การนิเทศและติดตามผลการใช้หลักสูตรในโรงเรียน การใช้อาคารสถานที่อย่างมีประสิทธิภาพ การจัดตารางสอนและการจัดงบประมาณเพื่อการเรียนการสอน ความคิดเห็นของผู้บริหารและครูเกี่ยวกับปัญหาในการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา เขตการศึกษา 9 ไม่แตกต่างกัน จึงนับว่าเป็นการยอมรับสมมุติฐานที่ 2 3. ผู้บริหารและครูได้ข้อเสนอแนะซึ่งได้จากข้อมูลจากแบบสอบถามปลายเปิดเกี่ยวกับการบริหารหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 สรุปได้ดังนี้ (3.1) ควรให้ความรู้เกี่ยวกับการเขียนแผนการสอนตามจุดประสงค์การเรียนรู้แก่ครูมากขึ้น (3.2) ควรจัดแผนการเรียนตามความพร้อมด้านบุคลากร วัสดุอุปกรณ์ของโรงเรียนและสำรวจความต้องการของผู้เรียนมาประกอบพิจารณาด้วย (3.3) ควรจัดประชุมหัวหน้าหมวดวิชาเพื่อทราบข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับสภาพของรายวิชาต่างๆ ก่อนจัดตารางสอน (3.4) ควรจัดให้ครูที่สอนไม่ตรงตามวิชาเอกได้รับการอบรมเพิ่มเติม (3.5) ควรสำรวจความต้องการของครูผู้สอนผ่านหัวหน้าหมวดวิชาและสำรวจว่าสื่อการเรียนชนิดใดบ้างที่ใช้ร่วมกันได้กับหมวดวิชาอื่น (3.6) ผู้บริหารควรจัดประชุมชี้แจงให้ครูทุกคนเข้าใจงานแนะแนวในโรงเรียนเพื่อร่วมมือกันช่วยนักเรียนแก้ปัญหาให้มากที่สุด (3.7) ฝ่ายวิชาการและหัวหน้าหมวดวิชาร่วมกันจัดระบบการสอนซ่อมเสริม โดยให้ครูแต่ละหมวดแจ้งเนื้อหาหรือรายวิชาที่จำเป็นต้องสอนซ่อมเสริมให้ฝ่ายวิชาการทราบ เพื่อจัดครูสอนให้เหมาะสมและติดตามผลการสอนได้ (3.8) ครูผู้สอนควรเน้นให้นักเรียนเข้าใจและเห็นความจำเป็นของการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง และฝึกให้นักเรียนรักการอ่าน (3.9) โรงเรียนหรือกลุ่มโรงเรียนควรสร้างข้อสอบที่วัดได้ตามจุดประสงค์ไว้ใช้หลายๆ ชุด เพื่อปรับปรุงมาตรฐานให้ดีขึ้น (3.10) ควรจัดให้มีการประเมินผลการปฏิบัติงานของตนเองตั้งแต่ผู้บริหารลงมา (3.11) ไม่ควรจัดกิจกรรมมากเกินไป ควรเป็นกิจกรรมที่มีประโยชน์ต่อนักเรียนและชุมชน (3.12) เร่งของบประมาณสร้างอาคารเรียนให้เหมาะสมกับจำนวนนักเรียน (3.13) ควรประชาสัมพันธ์กับท้องถิ่นให้เข้าใจจุดมุ่งหมายของหลักสูตรเพื่อขอความร่วมมือ