วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

ความมุ่งหมายในการศึกษางานวิจัยนี้เพื่อ นำเอาระบบเครื่องกรองแบบไร้ออกซิเจนมาใช้กับน้ำเสียที่มีความเข้มข้นต่ำ ในลักษณะที่มีการเปรียบเทียบสมรรถนะการทำงานระหว่างเครื่องกรองที่มีการวางชั้นตัวกลางเต็มถัง กับเครื่องกรองที่มีการวางชั้นตัวกลางครึ่งถังลอยโดยทดลองกับน้ำเสียสังเคราะห์ที่มีความเข้มข้นซีโอดีคงที่ที่ 300 มก./ล. ภายใต้ระยะเวลากักเก็บน้ำ 4 ระดับ คือ 3. 8. 9 และ 12 ชม. ซึ่งจะมีค่าออร์แกนิคโหลดดิง 1.85 0.62 0.93 และ 0.46 ซีโอดี/〖ม.〗^3-วัน ตามลำดับ จากงานวิจัยแสดงให้เห็นว่า มีความเป็นไปได้ที่จะนำเอาเครื่องกรองไร้ออกซิเจนมาใช้บำบัดน้ำเสียที่มีความเข้มข้นต่ำ โดยที่เครื่องกรองที่มีตัวกลางครึ่งถังลอยมีสมรรถนะเหนือกว่าเครื่องกรองที่มีตัวกลางเต็มถังเล็กน้อย จากผลการทดลองพอสรุปได้ว่า เครื่องกรองทั้งสองมีประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีในน้ำเสียสังเคราะห์ได้ 50-92% ที่ระยะเวลากักเก็บน้ำ 3-12 ชม. โดยมีประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีสูงสุดที่ระยะเวลากักเก็บน้ำ 12 ชม. ซึ่งมีอัตราการผลิตก๊าซมีเทนได้ 0.069 ลิตร/กรัมซีโอดีที่ถูกจำกัด ก๊าซชีวภาพจะประกอบด้วยก๊าซไนโตรเจน 45% ก๊าซมีเทน 47% ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 8%