วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาทัศนคติแบบราชการของบุคคลฝ่ายวิชาการในสถาบันการศึกษาประเภทค่างๆ 2. เพื่อเปรียบเทียบทัศนคติแบบราชการของบุคลากรฝ่ายวิชาการ ระหว่างประเภทของสถาบันทางการศึกษาในระดับที่ต่างกัน คือ ประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอุดมศึกษา 3. เพื่อเปรียบเทียบความพึงพอใจในการทำงานของบุคลากรฝ่ายวิชาการในสถาบันการศึกษาทั้ง 3 ระดับ คือ ประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอุดมศึกษา 4. เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติแบบราชการ และประเภทของสถาบันกับความพึงพอใจในการทำงาน วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยทั้งหมด 540 คน ซึ่งได้แก่ บุคลากรฝ่ายวิชาการในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอุดมศึกษา โดยใช้เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับทัศนคติแบบราชการ และความพึงพอใจในการทำงาน ในการวิเคราะห์ข้อมูลข้อมูลใช้วิธี หาค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์ค่าแปรปรวน 2 ทาง สรุปผลการวิจัย ผลการวิจัยพบว่าทัศนคติแบบราชการของบุคลากรทั้ง 3 ระดับอยู่ในระดับปานกลางโดยระดับประถมศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด และระดับอุดมศึกษามีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ตัวแปรด้าน อายุวุฒิการศึกษา ตำแหน่งทางวิชาการ และอายุราชการที่มีผลทัศนคติแบบราชการ ส่วนความพึงพอใจในการทำงานโดยรวมในระดับอุดมศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด และระดับมัธยมศึกษามีค่าเฉลี่ยต่ำสุด โดยมีความพึงพอใจในด้าน นโยบายและการบริหารงาน เงินเดือนและสวัสดิการ สภาพการทำงาน และโอกาสก้าวหน้าในการทำงานแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติแบบราชการกับความพึงพอใจในการทำงานพบว่า ในระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษา มีความสัมพันธ์กันในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และ .05 ยกเว้นองค์ประกอบด้านการปกครองบังคับบัญชาในระดับประถมศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนในระดับอุดมศึกษาทัศนคติแบบราชการและความพึงพอใจในการทำงาน ไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ และผลปฏิสัมพันธ์ของทัศนคติแบบราชการและประเภทของสถาบัน มิได้มีผลต่อคะแนนความพึงพอใจในการทำงานในองค์ประกอบทุกด้าน