| ชื่อเรื่อง | : | กระบวนการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็ก |
| นักวิจัย | : | อภิญญา แสงสานนท์ |
| คำค้น | : | การสื่อสาร , การสื่อสารระหว่างบุคคล |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | อวยพร พานิช , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิเทศศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/21120 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารและปัจจัยที่ส่งผลต่อการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็กอายุ 6-8 ปี และ 9-11 ปีการศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ซึ่งใช้วิธีการสำรวจแบบสหวิธี ได้แก่ การสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์เชิงเจาะลึก การสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือ ครูสอนเต้นบัลเล่ต์ในโรงเรียนสอนเต้นโดยเฉพาะ นักเรียนบัลเล่ต์ระดับชั้น Primary- เกรด 2 ที่มีอายุ 6-8 ปี และนักเรียนบัลเล่ต์ระดับชั้น เกรด 3-5 ที่มีอายุ 9-11 ปี และผู้ปกครองนักเรียนบัลเล่ต์ระดับชั้น Primary- เกรด 2 และ เกรด 3-5 ผลการศึกษาวิธีสื่อสารของครูในการสอนเทคนิคบัลเล่ต์สำหรับเด็กที่มีอายุ 6-8 ปีและ 9-11 ปี ได้แก่ การบอกอย่างตรงไปตรงมา การเปรียบเทียบ (อุปมา อุปไมย) การสร้างจินตภาพ การให้เหตุผล การให้แบบฝึกหัด การแสดงท่าที่ถูกต้องสวยงาม การสัมผัสเพื่อจัดท่าทาง การปฏิบัติแยกส่วนแล้วจึงนำมารวมกัน การใช้ศัพท์ในบัลเล่ต์ควบคู่กับการอธิบาย แต่สำหรับเด็กอายุ 6-8 ปีครูใช้วิธีเหล่านี้เพิ่ม อันได้แก่ การกระตุ้นให้นักเรียนอยากแสดงความเก่งออกมา การใช้อุปกรณ์เสริม การบอกให้ทำมากกว่าความเป็นจริง การเล่าเรื่องราว การกระตุ้นให้นักเรียนทำให้ตัวเองดูสวยงาม วิธีสื่อสารในการแก้ข้อผิดพลาด สำหรับเด็กอายุ 6-8 ปี คือ การกล่าวชมก่อน และบอกให้เพิ่มบางสิ่งจะทำให้ดีมาก หรือตั้งคำถามว่า สิ่งที่ครูต้องการหายไปไหน ซึ่งต่างจากเด็กอายุ 9-11 ปีที่จะบอกอย่างชัดเจนเลยว่านักเรียนทำผิด พร้อมทั้งค้นหาสาเหตุว่าผิดเพราะอะไร วิธีสื่อสารในการชมเชยสำหรับเด็กทั้ง 2 ช่วงอายุนั้นเหมือนกัน คือ กล่าวชมนักเรียนทุกครั้งที่ทำดีขึ้น หรือมีความพยายาม แม้จะยังไม่ดีเท่าที่ควรก็ตาม โดยใช้น้ำเสียงที่แสดงความจริงใจ วิธีสื่อสารในการให้กำลังใจสำหรับเด็กอายุ 6-8 ปี คือ ให้ความเชื่อมั่นในตัวนักเรียนว่า เขาทำได้ดีอยู่แล้ว ขาดเพียงบางส่วน และบอกให้มีความพยายามพร้อมทั้งระบุระยะเวลาว่าจะสามารถทำได้โดยใช้เวลาเท่าไร สำหรับเด็กอายุ 9-11 ปี คือ พูดให้เหตุผลว่าความตั้งใจจริง ความพยายาม และการฝึกฝนจะทำให้สามารถทำได้สำเร็จ วิธีสื่อสารในการโน้มน้าวใจเพื่อสร้างความสนใจในการเรียนสำหรับเด็กอายุ 6-8 ปี คือ แจกของรางวัลและสร้างความตื่นเต้นให้กับบทเรียน สำหรับเด็กอายุ 9-11 ปี คือ บอกประโยชน์ของการมาเรียนบัลเล่ต์ และสร้างเป้าหมาย (Goal) ในการเรียน วิธีสื่อสารในการควบคุมให้อยู่ในระเบียบวินัยสำหรับทั้ง 2 ช่วงอายุเหมือนกันคือ บอกอย่างชัดเจนว่าห้ามทำสิ่งใดและอาจกำหนดโทษสำหรับการฝ่าฝืน วิธีสื่อสารกับนักเรียนที่มีความหลากหลายสำหรับทั้ง 2 ช่วงอายุเหมือนกัน คือ สื่อสารซ้ำ ๆ และช้า เรียกชื่อนักเรียนบ่อย ๆ พร้อมทั้งสัมผัสตัวเขาด้วย ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสื่อสารในการสอนเต้นสำหรับเด็กทั้ง 2 ช่วงอายุได้แก่ ขนาดห้องเรียน เวลาเรียน กิจกรรมเสริม อุปกรณ์ช่วยในการสอน ความสนิทสนมระหว่างครูกับนักเรียน เพื่อนร่วมงานในโรงเรียน |
| บรรณานุกรม | : |
อภิญญา แสงสานนท์ . (2550). กระบวนการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็ก.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อภิญญา แสงสานนท์ . 2550. "กระบวนการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็ก".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อภิญญา แสงสานนท์ . "กระบวนการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็ก."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. อภิญญา แสงสานนท์ . กระบวนการสื่อสารในการสอนเต้นบัลเล่ต์สำหรับเด็ก. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
