วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

สำหรับวิทยานิพนธ์นี้ได้ทำการจำลองระบบพลาสมาโดยอาศัยแบบจำลองอนุภาคและการประมาณเชิงตัวเลขด้วยวิธีผลต่างสืบเนื่องสำหรับการพิจารณาการเปลี่ยนแปลงตามตำแหน่งร่วมกับวิธีการของ Runge-Kutta สำหรับการพิจารณาการเปลี่ยนแปลงตามเวลาที่เกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขความต่อเนื่องที่ขอบเขต จากการศึกษา พบว่า การจำลองด้วยแบบจำลองอนุภาคมีความคาดเคลื่อนสูงจึงได้เปลี่ยนแบบจำลองมาเป็นแบบจำลองของไหลซึ่งให้ผลที่มีความคาดเคลื่อนต่ำกว่า อย่างไรก็ตามแบบจำลองทั้ง 2 ให้ผลในลักษณะเดียวกัน สำหรับค่าความถี่การสั่นที่จำลองได้เมื่อเปรียบเทียบกับค่าที่คำนวณจากทางทฤษฎีมีความแตกต่างกันอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ในส่วนของความหนาแน่นที่จำลองได้นั้นมีความสอดคล้องกับ Boltzmann’s relation ความแตกต่างในการจำลองเหล่านี้เกิดจากความไม่แม่นยำในการประมาณรวมถึงความผิดพลาดอันมีอยู่แล้วของเทคนิคการคำนวณ ดังนั้นแม้ว่าแบบจำลองอนุภาคและแบบจำลองของไหลจะมีความสามารถในระดับหนึ่ง แต่ในการจำลองพลาสมาซึ่งมีความละเอียดและซับซ้อนจึงมีความจำเป็นที่ต้องใช้เทคนิคอื่นที่ดีกว่าเพื่อให้ได้ผลการคำนวณที่แม่นยำเหมาะสมสำหรับการใช้งานในทางปฏิบัติ