วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาเงื่อนไขการลงทุนในเทคโนโลยีที่มีระบบกำจัดมูลฝอยที่ใช้เพื่อแก้ปัญหาขยะมูลฝอยในชุมชน การคัดเลือกเทคโนโลยีที่สามารถใช้ในการกำจัดขยะมูลฝอยที่ผลิตพลังงานได้ โดยจะศึกษาความเป็นไปได้ในการนำเทคโนโลยีไปใช้ได้จริง ซึ่งจากการศึกษาเบื้องต้นพบว่า เทคโนโลยีเทคโนโลยีก๊าซชีวภาพจากหลุมฝังกลบ และเทคโนโลยีพลาสมาอาร์คไม่ผ่านการคัดเลือกในเบื้องต้นนี้ และจากผลการวิเคราะห์ทางเทคนิค เทคโนโลยีที่ผ่านการคัดเลือกคือ เทคโนโลยีระบบเตาเผาขยะ และเทคโนโลยีการผลิตเชื้อเพลิงจากขยะมูลฝอย โดยเมื่อศึกษาถึงเทคโนโลยีจำเพาะของทั้งสองเทคโนโลยี พบว่าหากเลือกที่จะลงทุนในเทคโนโลยีเตาเผาขยะมูลฝอย (Incinerator Technology) ควรจะใช้เป็นแบบตะกรับ (Moving Grate) หรือหากเลือกลงทุนในเทคโนโลยีการเปลี่ยนขยะเป็นเชื้อเพลิง (RDF Technology) ควรจะใช้เป็นแบบกระบวนการทางชีวภาพ-กล (BMT) จะมีความเหมาะสมกับศูนย์กำจัดขยะมากที่สุด หลังจากนั้นจึงพิจารณาต่อในด้านผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม พบว่าทั้งสองเทคโนโลยีให้ผลกระทบไม่แตกต่างกัน เนื่องจากเป็นผลกระทบที่เกิดจากการเผาไหม้เหมือนกัน หลังจากนั้นจึงวิเคราะห์ผลทางด้านเศรษฐศาสตร์ เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการลงทุนและรายได้ที่ได้รับเพื่อดูความคุ้มค่าในการลงทุน ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่าเทคโนโลยีเตาเผาขยะมีความเหมาะสมทางเศรษฐศาสตร์ โดยให้ผลตอบแทนการลงทุนที่เพิ่มขึ้นที่คุ้มค่ามากที่สุด โดยให้ค่า Incremental IRR เท่ากับ 14.31% และให้ค่า Incremental NPV เท่ากับ 226.21 ล้านบาท และสุดท้ายการวิเคราะห์ศักยภาพด้านการเงิน จากผลการศึกษาหากองค์กรมีข้อจำกัดในเงินลงทุน ควรจะลงทุนในเทคโนโลยีการผลิตเชื้อเพลิงจากขยะมูลฝอย ซึ่งใช้เงินลงทุนไม่มากแต่ให้ผลตอบแทนการลงทุนที่ดีเหมือนกัน