วิทยานิพนธ์ (มน.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ในปัจจุบันระบบการศึกษามีการปฏิรูปเพื่อแก้ปัญหาด้านต่าง ๆ โดยปัญหาหนึ่งที่สังคมให้ความสำคัญคือ ปัญหาการเรียนกวดวิชา จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีการศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเรียนในโรงเรียนกับการเรียนกวดวิชาดังนั้นแล้วงานวิจัยชิ้นนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยทางวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนในสังคมไทย 2) เพื่อศึกษาบรรยากาศการเรียนการสอนในระบบโรงเรียนและในโรงเรียนกวดวิชา และ 3) เพื่อศึกษาบทบาทของการเรียนกวดวิชาที่ส่งผลต่อการเรียนในโรงเรียน งานวิจัยได้ใช้การศึกษาแบบกรณีศึกษาเด็กที่เรียนกวดวิชาที่อาคาร วรรณสรณ์ ระหว่างเดือนมิถุนายน 2552 - มิถุนายน 2553 จำนวน 5 คน ผู้ปกครอง จำนวน 4 คน และครูที่สอนกวดวิชา 5 คน โดยใช้เทคนิคการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่มผลการวิจัยพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนในสังคมไทย คือ การเรียนรู้แบบเป็นผู้รับมากกว่าแสวงหาความรู้เอง เรื่องของสภาพแวดล้อมพบว่าในโรงเรียนกวดวิชามีความพร้อมเรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า เรื่องความสามารถของผู้สอนพบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน แต่ผู้สอนในโรงเรียนกวดวิชาสามารถสรุปเนื้อหาสำหรับเตรียมสอบได้ดีกว่าผู้สอนในโรงเรียน ประเด็นเนื้อหาที่ใช้ในการสอนพบว่า เนื้อหาที่เรียนในโรงเรียนกวดวิชาเหมือนกับในโรงเรียนแต่จะเพิ่มเนื้อหาสำหรับสอบเข้ามหาวิทยาลัยและพบว่าการเรียนในระบบโรงเรียนและการเรียนกวดวิชาเป็นการเรียนในระบบเดียวกัน โดยการเรียนกวดวิชามีบทบาทส่งเสริมการเรียนในโรงเรียน กล่าวคือการเรียนกวดวิชาช่วยสรุปเนื้อหาสำหรับสอบ และเพิ่มความมั่นใจในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้มากกว่าการเรียนในระบบโรงเรียน โดยสรุปการเรียนกวดวิชาช่วยสนับสนุนการเรียนในโรงเรียน