วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะพยาบาลผู้ไกล่เกลี่ย โรงพยาบาลรัฐ โดยใช้เทคนิคกาวิจัยเชิงอนาคตแบบ EDFR กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญทั้งประเทศจำนวน 21 คน คัดเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ โดยเป็นผู้ที่มีความรู้ และประสบการณ์ตรงกับปัญหาการวิจัย และยินดีร่วมมือในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้อำนวยการศูนย์สันติวิธีสาธารณสุข กลุ่มนักวิชาการสาธารณสุข กลุ่มผู้บริหารทางการพยาบาล กลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ และผู้บริหารกระทรวงยุติธรรม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์ปลายเปิด ในรอบที่ 1 ส่วนรอบที่ 2 และรอบที่ 3 เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ใช้ระยะเวลาเก็บรวบรวมข้อมูลทั้งสิ้น 50 วัน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะพยาบาลผู้ไกล่เกลี่ย โรงพยาบาลรัฐ ที่ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นสอดคล้องกัน ประกอบด้วย สมรรถนะย่อย 60 ข้อ เป็นสมรรถนะย่อยที่มีความสำคัญระดับมากที่สุด 42 ข้อ และความสำคัญระดับมาก 18 ข้อ จำแนกเป็น 7 สมรรถนะหลัก โดยแต่ละสมรรถนะหลัก ประกอบด้วย สมรรถนะย่อยดังนี้ 1. สมรรถนะด้านการเจรจาไกล่เกลี่ย ประกอบด้วย 12 ข้อ 2. สมรรถนะด้านการสื่อสารและการให้ข้อมูล ประกอบด้วย 8 ข้อ 3. สมรรถนะด้านสัมพันธภาพและการเข้าใจผู้อื่นประกอบด้วย 7 ข้อ 4. สมรรถนะด้านการบริหารความขัดแย้ง ประกอบด้วย 9 ข้อ 5. สมรรถนะด้านจริยธรรมและการพิทักษ์สิทธิ์ ประกอบด้วย 7 ข้อ 6. สมรรถนะด้านการเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงเชิงสร้างสรรค์ ประกอบด้วย 10 ข้อ 7. สมรรถนะด้านการพัฒนาความรู้และการวิจัย ประกอบด้วย 7 ข้อ