ผู้เขียนใช้กรอบแนวคิดเรื่องธรรมวิทยาแห่งพลเมือง (civic หรือ civil religion) ของ Robert Bellah เพื่อศึกษาความคิดซึ่งอยู่เบื้องหลังความขัดแย้งทางการเมืองปัจจุบันระหว่างเสื้อเหลือง-เสื้อแดง โดยพบว่า อุดมการณ์ของพวกเสื้อแดงหลัก ๆ แล้วเป็นผลผลิตทางความคิดของนักประวัติศาสตร์ ซึ่งปฏิเสธค่านิยมแบบ จารีตของไทย ทั้งที่เป็นค่านิยมทางศีลธรรมและการเมืองที่ผูกโยงอย่างใกล้ชิดกับพุทธศาสนาและระบบกษัตริย์ เหล่าประกาศกของธรรมวิทยาแห่งพลเมืองใหม่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักประวัติศาสตร์อาชีพชั้นนำของไทย เลือกที่ จะทดแทนสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวระบอบประชาธิปไตยที่เน้นความเท่าเทียมกัน ซึ่งก็ต้องอาศัยการดำรงอยู่ของมวล มหาประชาชนผู้ล่วงรู้แจ้งและความแน่นอนว่าจะต้องเกิดขึ้นของกระบวนการทางประวัติศาสตร์อีกทีหนึ่งก่อน ในขณะที่ความตื่นตัวทางการเมืองและความใฝ่ฝันในความเสมอภาค (ทั้งในแง่ของผลประโยชน์และสิ่งอันใด) อาจถือได้ว่าเป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งของการเป็นพลเมืองที่ดี แต่เป็นเรื่องไม่ง่ายนักที่จะเห็นว่า ธรรมวิทยาแห่ง พลเมืองที่ปราศจากเนื้อหาทางศาสนาหรือจริยธรรมเลยจะสามารถยึดโยงประชาชาติใดให้อยู่ด้วยกันได้เป็นเวลา ที่นานพอ สังคมในอุดมคติที่ไม่ต้องการสำนึกทางศีลธรรมนี้อาจเกิดขึ้นได้จริง แต่จะเหมาะหรือไม่ กับการ พัฒนาจิตวิญญษณของมนุษย์เป็นเรื่องที่ยังต้องการคำตอบ Using Robert Bellah’s concept of ‘civic religion’ as an analytic tool to investigate into ideas behind the present political conflict in Thailand, the author argues that the ideology of the Redshirt movement is mainly the creation of historians. In rejecting Thai traditional values – both ethical and political – which are closely related to Buddhism and Kingship – the Redshirt “prophets”, most of whom are leading professional historians are forced to offer in their places the kind of egalitarian democracy which logically presupposes the emergence of the enlightened masses and the inevitability of the progressive historical process. While political awareness and the passion for equality (in material interests and otherwise) may be counted as key ingredients of enlightened citizenship, it is hard to see how a new civic religion (with no religious or ethical flavor whatsoever) can hold any people together for any considerable length of time. Arguably, this amoral utopia can very well come into being but whether or not its soil is suitable for the development of any human soul is at best problematic.