วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การกำจัดหมึกชนิดที่ใช้ตัวทำละลายบนพื้นผิวพลาสติกโพลีโพรพิลีน โดยใช้สารละลายลดแรงตึงผิวประจุบวกประเภท อัลคิลไตรเมทิลแอมโมเนียมโบรไมด์ ที่มีจำนวนคาร์บอนอะตอมในสายอัลคิลเท่ากับ 12, 14 และ 16 คือ โดเดคซิล-เตตระเดคซิล–ซีทิล-ไตรเมทิลแอมโมเนียมโบรไมด์ (DTAB TTAB และ CTAB) ตามลำดับ ที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ความเป็นกรด-ด่างที่ระดับ 12 โดยศึกษาผลของการเติมเกลือโซเดียมคลอไรด์ที่ความเข้มข้น 0.0,0.1,0.2,0.5 และ 1.0 โมล ลงในสารละลายลดแรงตึงผิว จากผลการศึกษาพบว่าสารลดแรงตึงผิวทั้ง 3 ชนิดเมื่อเติมเกลือโซเดียมคลอไรด์ที่ความเข้มข้น 0.2 โมล ส่งผลให้มีประสิทธิภาพของการกำจัดหมึกสูงที่สุด และยังพบว่าประสิทธิภาพของการกำจัดหมึกจะเพิ่มขึ้น เมื่อจำนวนคาร์บอนอะตอมในสายอัลคิลของสารลดแรงตึงผิวมีความยาวเพิ่มขึ้น ในขณะที่สภาพการละลายของผงหมึกในสารละลายลดแรงตึงผิวก็ให้ผลที่สอดคล้อง กับผลของการกำจัดหมึกที่มีการเติมเกลือโซเดียมคลอไรด์ และผลของสายอัลคิลในสารลดแรงตึงผิวได้เป็นอย่างดี กล่าวคือทั้งการกำจัดหมึกและการละลายมีค่าสูงที่สุดที่ความเข้มข้นของเกลือโซเดียมคลอไรด์ 0.2 โมล นอกจากนี้ยังศึกษาผลของการกำจัดหมึกออกจากพื้นผิวพลาสติก โดยใช้สารลดแรงตึงผิว 2 ชนิดผสมกัน คือ สารลดแรงตึงผิวชนิดไม่มีประจุ Triton-X 100 ผสมกับสารลดแรงตึงผิวชนิดประจุบวก CTAB พบว่า ปริมาณของหมึกที่ถูกกำจัดออกไปจากพื้นผิวพลาสติกจะลดลงเมื่อมีความเข้มข้นของTriton X-100 เพิ่มมากขึ้นในทุกๆ ความเข้มข้นของ CTAB ทั้งนี้ค่าการดูดซับและค่าการละลายก็มีผลสอดคล้องกับประสิทธิภาพการกำจัดหมึกบนพื้นผิวพลาสติกเช่นกัน