การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนามาตรฐานความปลอดภัยด้านอาหารตลอดห่วงโซ่การ ผลิตไก่ประดู่หางดำเชียงใหม่ โดยการเข้าสู่ระบบมาตรฐานฟาร์มและการผลิตเนื้อไก่ที่ถูกสุขอนามัย เหมาะสมต่อผู้บริโภค ทำการศึกษาในฟาร์มผลิตไก่ 10 ราย (ฟาร์มผลิตพันธุ์ไก่ 2 ราย, ฟาร์มไก่ขุน 2 ราย, และเกษตรกรผลิตพันธุ์ไก่ 6 ราย) โรงฆ่าไก่ 2 ราย และแผงจำหน่ายไก่สด 4 ราย การศึกษาถูก แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ ก่อนการพัฒนา ช่วงการพัฒนา และหลังการพัฒนา ดำเนินการเก็บข้อมูล โดยแบบสอบถาม แบบประเมิน การสัมภาษณ์ การประชุมร่วมกับเกษตรกรและผู้ประกอบการ และเก็บ ตัวอย่างเพื่อตรวจเชื้อซัลโมเนลลาในฟาร์ม โรงฆ่า และผลแบคทีเรียรวมในโรงฆ่า จุดเสี่ยงของการผลิต ถูกวิเคราะห์โดยใช้ข้อมูลจากภาคสนาม ผลการตรวจแยกเชื้อแบคทีเรีย และการทบทวนข้อกำหนด มาตรฐานฟาร์มของกรมปศุสัตว์ทั้งมาตรฐานฟาร์มไก่พันธุ์, โรงฟัก, ไก่เนื้อ, โรงฆ่าสัตว์ปีก และ โครงการเขียงอนามัย นอกจากนั้นตัวอย่างไข่ไก่ประดู่หางดำ เชียงใหม่ได้ถูกส่งตรวจเพื่อหา ส่วนประกอบทางโภชนาการ ผลการศึกษาพบว่าจุดเสี่ยงของระบบการผลิตได้แก่ 1)ฟาร์มและเกษตรกร ไม่มีระบบการควบคุมป้องกันโรคทางชีวภาพ โดยเฉพาะไม่มีการควบคุมและทำลายเชื้อโรคยานพาหนะ และบุคคลเข้า-ออกฟาร์ม 2)ไม่มีการพักโรงเรือนอย่างเหมาะสมและ 3)ไม่มีบ่อกำจัดซากไก่และไข่ตาย โคม ส่วนโรงฆ่าไก่ได้แก่ 1)การปนเปื้อนของเชื้อระหว่างการฆ่า เนื่องจากไม่มีการแบ่งพื้นที่โซนไม่ สะอาดและโซนสะอาดและการฆ่าและชำแหละกับพื้นและ 2)การไม่มีบ่อกำจัดน้ำทิ้ง ส่วนของแผงขาย ได้แก่ 1)ไม่มีการแบ่งพื้นที่แผงขายเป็นสัดส่วน 2)การปนเปื้อนเชื้อโรคและแมลงพาหะของเนื้อไก่ใน ระหว่างการขาย และ3)ไม่มีการทำความสะอาดแผงขายทุกวัน ผลการตรวจแยกเชื้อซัลโมเนลลาพบว่า แยกเชื้อได้ในฟาร์มไก่พันธุ์ขนาดใหญ่และฟาร์มลูกเล้าไก่ขุน ส่วนของโรงฆ่าไก่ ไม่พบเชื้อซัลโมเนลลา แต่พบผลรวมเชื้อแบคทีเรียสูงมากทุกจุดของกระบวนการฆ่าและชำแหละ ข้อกำหนดมาตรฐานฟาร์ม จุดเสี่ยงการผลิต และผลการตรวจแยกแบคทีเรีย ถูกนำมาวิเคราะห์ และพัฒนาเป็นแนวทางการปรับปรุงที่ปฏิบัติได้จริงและให้เกษตรกรและผู้ประกอบการนำไปปฏิบัติ พบว่าฟาร์มผลิตพันธุ์ไก่ ฟาร์มไก่เนื้อ โรงฆ่าไก่ และแผงขายไก่สดสามารถปฏิบัติตามแนวทางได้ แต่ เกษตรกรผลิตพันธุ์ไก่ไม่สามารถปฏิบัติได้ ปัจจัยของความสำเร็จที่ทำให้เกษตรกรและผู้ประกอบการมี การพัฒนาได้แก่ การตระหนักถึงความสำคัญของมาตรฐานการผลิตและผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญได้แก่ เกษตรกรขาดเงินทุนและเกษตรกรผลิตพันธุ์ไก่ยังไม่ตระหนักถึง ความสำคัญและไม่มีแรงจูงใจด้านผลตอบแทนเนื่องจากเป็นอาชีพเสริม ข้อเสนอแนะต่อหน่วยงานรัฐ ได้แก่ การพัฒนาระบบมาตรฐานฟาร์มให้เหมาะสมกับไก่พื้นเมือง ปรับปรุงข้อกำหนดมาตรฐานโรงฆ่า ไก่ขนาดเล็กและแผงจำหน่ายเนื้อไก่เพื่อให้ปฏิบัติได้จริง และสร้างความตระหนักและแรงจูงใจให้แก่ เกษตรกรและผู้ประกอบการ The objective of this study was to develop the food safety standard for Pradu-Hangdum chicken production along the system through entering the standard farm and sanitary chicken meat production which is suitable for consumer. Chicken farms (2 breeder farms, 2 fattening farms, and 6 small holder famers) 2 chicken slaughterhouses, and 4 meat shop were included to the study. The study was divided into 3 phases including before development, during development, and after development. Data was collected using questionnaires, checklist, interview, meeting with famers and operators. Salmonella spp. identification from chicken farms and slaughterhouses and total bacteria count profiles from slaughterhouses was performed. The critical points along the production was analyzed and data from filed data, bacterial data, and DLD standard chicken production including breeder farm, hatchery, broiler farm, poultry slaughterhouse, and sanitary meat shop project’s regulation were reviewed. The results showed that the critical points were; 1) farm biosecurity especially vehicle and people coming in and out of farm were not disinfection, 2) the housing withdraw was not done, 3) and carcasses and egg elimination was improper practices. For slaughterhouses, the critical points were; 1) the meat was contaminated during the slaughtering processes because the clean zone and the dirty zone were not separated and the chicken was slaughtered on the floor, 2) The liquid and solid waste was improper eliminated. The critical points of meat shop were; 1) the shop was not proper divided, 2) the meat was contaminated with flies and pathogens and 3) cleaning was not daily practiced. Salmonella spp. could be isolated from large breeder and his contact fattening farms. Total bacteria count profiles were high at every slaughtering point. The practicable guidelines were developed through the DLD standard regulation, critical points, and bacterial testing profiles, and then implemented. Breeder and fattening farmers, slaughterhouse operators, and the meat shop vendors could implement followed the guidelines. However, small holder raisers could not implement. Success factors of implementing development were the famers and the operators were aware of important of standard system and economic incentives. The problems and difficulties were limited of budget for investment and lack of awareness and incentives because chicken raising was a minor carrier. The recommendations for government authorities were the native chicken production standard should be developed the regulations for small scale slaughterhouse and meat shop should be suitable and practicable. Additionally, economic incentives should be campaigned to convince farmer and operators.