| ชื่อเรื่อง | : | การดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน |
| นักวิจัย | : | วราภรณ์ ศรีตัมภวา |
| คำค้น | : | อ้อย , แคดเมียม -- การดูดซึมและการดูดซับ , มลพิษในดิน |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | พันธวัศ สัมพันธ์พานิช , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/19779 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความสามารถในการดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน และศึกษาปริมาณการสะสมแคดเมียมในส่วนต่างๆ ของอ้อย 5 ส่วน คือ ราก ท่อนพันธุ์เดิม ชานอ้อย น้ำอ้อย และใบ ทำการศึกษาที่ระยะเวลา 3, 6 และ 9 เดือน โดยแบ่งงานวิจัยออกเป็น 2 ส่วน คือ การศึกษาในพื้นที่จริงที่ระดับความเข้มข้นของแคดเมียม <3, 3-20 และ >20 มิลลิกรัม แคดเมียมต่อกิโลกรัมดิน โดยปริมาณแคดเมียมในดินมีค่าเท่ากับ 2.57±6.04, 16.66±4.99 และ 174.51±42.80 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ และในเรือนทดลองที่ใส่สารประกอบ Cd(NO3)2.4H2O ลงในดินที่ระดับควบคุม, 10, 20 และ 40 มิลลิกรัม แคดเมียมต่อกิโลกรัมดิน พบว่า ความสามารถของการดูดดึงแคดเมียมทั้งหมดในดินที่ปนเปื้อนจากพื้นที่จริง มีแนวโน้มลดลงเมื่อระยะเวลาของการเก็บตัวอย่างเพิ่มขึ้น ซึ่งมีความสอดคล้องกับการศึกษาในเรือนทดลอง ในการศึกษาปริมาณการสะสมแคดเมียมทุกส่วนของอ้อย พบว่า อ้อยที่ปลูกในพื้นที่จริงมีปริมาณการสะสมแคดเมียมสูงสุดที่ระยะเวลาของการเก็บตัวอย่าง 9 เดือน โดยมีค่าเท่ากับ 4.33, 4.86 และ 6.49 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ที่ระดับความเข้มข้นของแคดเมียม <3, 3-20 และ >20 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ เช่นเดียวกับในเรือนทดลองที่มีปริมาณการสะสมแคดเมียมในทุกส่วนของอ้อยเท่ากับ 8.66, 15.65, 17.47 และ 28.94 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามระดับความเข้มข้นของแคดเมียมที่ควบคุม, 10, 20 และ 40 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ และพบว่า ปริมาณการสะสมแคดเมียมในส่วนต่างๆ ของอ้อย 5 ส่วนในพื้นที่จริงที่ระดับความเข้มข้น >20 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม พบว่า รากอ้อยมีปริมาณการสะสมแคดเมียมมากที่สุด มีค่าเท่ากับ 28.35 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ที่ระยะเวลาของการเก็บตัวอย่าง 6 เดือน ตามด้วยท่อนพันธุ์เดิม ชานอ้อย ใบ และน้ำอ้อย โดยมีปริมาณการสะสมแคดเมียมเท่ากับ 5.38, 5.03, 3.87 และ 0.08 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ ซึ่งมีความสอดคล้องกับการศึกษาในเรือนทดลองที่ระดับความเข้มข้น 40 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม พบการสะสมแคดเมียมเท่ากับ 96.57, 29.68, 9.38, 3.99 และ 1.19 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ ที่ระยะเวลาของการเก็บตัวอย่าง 6 เดือน นอกจากนี้ ประสิทธิภาพในการดูดดึงแคดเมียมจากดินด้วยอ้อยที่ปลูกในพื้นที่จริง และในเรือนทดลอง ที่ระยะเวลาของการเก็บตัวอย่าง 9 เดือน พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ (P<0.05) โดยอ้อยที่ปลูกในพื้นที่จริงมีประสิทธิภาพในการดูดดึงแคดเมียมมีค่าเท่ากับ 0.55 เปอร์เซ็นต์ และในเรือนทดลองมีประสิทธิภาพในการดูดดึงมากที่สุดเท่ากับ 1.58 เปอร์เซ็นต์ ที่ระยะเวลาของการเก็บตัวอย่าง 9 เดือน ในระดับความเข้มข้นของแคดเมียมในดิน 3-20 และ 10 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามลำดับ |
| บรรณานุกรม | : |
วราภรณ์ ศรีตัมภวา . (2550). การดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วราภรณ์ ศรีตัมภวา . 2550. "การดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วราภรณ์ ศรีตัมภวา . "การดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. วราภรณ์ ศรีตัมภวา . การดูดดึงแคดเมียมโดยอ้อยที่ปลูกในดินที่ปนเปื้อน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
