วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงบรรยายแบบการศึกษาเปรียบเทียบ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการกลับมาตรวจรักษาซ้ำของผู้สูงอายุที่มีภาวะเจ็บป่วยเรื้อรังที่หน่วยอุบัติเหตุ – ฉุกเฉิน และเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างในด้าน อายุ เพศ ความเพียงพอของรายได้ ระดับการศึกษา ความร่วมมือในการรับประทานยา จำนวนโรคเรื้อรัง ระดับความรุนแรงของความเจ็บป่วยเมื่อกลับมาตรวจรักษาซ้ำ ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ระดับเชาวน์ปัญญา ระดับภาวะซึมเศร้า และระดับการสนับสนุนทางสังคมกับจำนวนวันเฉลี่ยของการกลับมาตรวจรักษาซ้ำของผู้สูงอายุที่มีภาวะเจ็บป่วยเรื้อรังที่หน่วยอุบัติเหตุ – ฉุกเฉิน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้ที่มีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคระบบหลอดเลือดและหัวใจ โรคระบบทางเดินหายใจ หรือโรคต่อมไร้ท่อ อย่างน้อย 1 ระบบ ที่เคยเข้ามารับการตรวจรักษาที่หน่วยอุบัติเหตุ - ฉุกเฉินหรือจำหน่ายออกจากหอผู้ป่วย และแผนกต่าง ๆ ของโรงพยาบาล อย่างน้อย 1 ครั้ง ภายใน 90 วัน ในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิที่เป็นโรงเรียนแพทย์ เขตกรุงเทพมหานคร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความร่วมมือในการรับประทานยา แบบประเมินระดับความรุนแรงของความเจ็บป่วยเมื่อกลับมาตรวจรักษาซ้ำ แบบประเมินความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน แบบประเมินระดับเชาวน์ปัญญา แบบประเมินภาวะซึมเศร้า และแบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างด้วยสถิติ T – test และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One – Way ANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้สูงอายุกลับมาตรวจรักษาซ้ำมากที่สุดภายใน 2 วันหรือ 48 ชั่วโมง 2. ผู้สูงอายุที่กลับมาตรวจรักษาซ้ำส่วนใหญ่มีอายุอยู่ในช่วง 70 – 79 ปี เป็นผู้สูงอายุเพศหญิง มีรายได้อยู่ในระดับที่เพียงพอ และจบการศึกษาระดับประถมศึกษา 3. อายุ เพศ ความเพียงพอของรายได้ ระดับการศึกษา จำนวนโรคเรื้อรัง ระดับความรุนแรงของความเจ็บป่วยเมื่อกลับมาตรวจรักษาซ้ำ ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ระดับเชาวน์ปัญญา ระดับภาวะซึมเศร้า และการสนับสนุนทางสังคมที่แตกต่างกันมีจำนวนวันเฉลี่ยของการกลับมาตรวจรักษาซ้ำที่หน่วยอุบัติเหตุ – ฉุกเฉิน ไม่แตกต่างกัน 4. ผู้สูงอายุที่ให้ความร่วมมือในการรับประทานยาในระดับต่ำมีจำนวนวันเฉลี่ยของการกลับมาตรวจรักษาซ้ำที่หน่วยอุบัติเหตุ – ฉุกเฉินน้อยกว่าระดับอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05